سوره نجم جزء 27

  1. شروع صفحۀ 526
    ۵۳
    ۲۷
  2. بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

    به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

  3. وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ

    1

    سوگند به ستاره هنگامی که [برای غروب کردن در کرانه افق] افتد؛

  4. مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ

    2

    که هرگز دوست شما از راه راست منحرف نشده، و [در ایمان و اعتقادش از راه راست] خطا نرفته؛ ….

  5. وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰٓ

    3

    و از روی هوا و هوس سخن نمی گوید.

  6. إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيࣱ يُوحَىٰ

    4

    گفتار او چیزی جز وحی که به او نازل می شود، نیست.

  7. عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلۡقُوَىٰ

    5

    [فرشته] بسیار نیرومند به او تعلیم داده است.

  8. ذُو مِرَّةࣲ فَٱسۡتَوَىٰ

    6

    [همان که] دارای درایت و توانمندی شگفتی است، پس [به آنچه که مأمور انجامش می باشد] مسلط و چیره است.

  9. وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ

    7

    در حالی که در افق اعلا بود.

  10. ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ

    8

    سپس نزدیک رفت و نزدیک تر شد

  11. فَكَانَ قَابَ قَوۡسَيۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ

    9

    پس [فاصله اش با پیامبر] به اندازه فاصله دو کمان گشت یا نزدیک تر شد.

  12. فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ

    10

    آن گاه به بنده اش آنچه را باید وحی می کرد، وحی کرد.

  13. مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ

    11

    آنچه را دل [پیامبر] دید [به پیامبر] دروغ نگفت [تا او را درباره حقیقت فرشته وحی به وهم و خیال اندازد، بلکه به حضور و شهودش یقین کامل داشت.]

  14. أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ

    12

    آیا در آنچه [به حقیقت] می بینید با او به سختی مجادله و ستیزه می کنید؟

  15. وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ

    13

    و بی تردید یک بار دیگر هم او را دیده است

  16. عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ

    14

    نزد سدرة المنتهی،

  17. عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ

    15

    در آنجا که جنت الماوی است.

  18. إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ

    16

    آن گاه که سدره را احاطه کرده بود آنچه [از فرشتگان، نور و زیبایی] احاطه کرده بود.

  19. مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ

    17

    دیده [پیامبر آنچه را دید] بر غیر حقیقت و به خطا ندید و از مرز دیدن حقیقت هم درنگذشت.

  20. لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ

    18

    به راستی که بخشی از نشانه های بسیار بزرگ پروردگارش را دید.

  21. أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ

    19

    پس به من از لات و عزّی [دو بت خویش] خبر دهید

  22. وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ

    20

    و منات، سومین [بت] دیگرتان [که شما آنها را تمثال فرشتگانی به عنوان دختران خدا می پندارید،]

  23. أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ

    21

    آیا [به پندار شما] ویژه شما پسر و ویژه او دختر است؟!

  24. تِلۡكَ إِذࣰا قِسۡمَةࣱ ضِيزَىٰٓ

    22

    در این صورت این تقسیمی ظالمانه است.

  25. إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءࣱ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰٓ

    23

    این بتان [که شما آنها را به عنوان شریک خدا گرفته اید] چیزی جز نام ها [ی بی معنا و بی مفهوم] که شما و پدرانتان [بر اساس حدس و گمان] نامگذاری کرده اید نیستند، خدا بر [حقّانیّت] آنها هیچ دلیلی نازل نکرده است. اینان فقط از پندار و گمان [بی پایه] و هواهای نفسانی پیروی می کنند، در حالی که مسلماً از سوی پروردگارشان برای آنان هدایت آمده است.

  26. أَمۡ لِلۡإِنسَٰنِ مَا تَمَنَّىٰ

    24

    مگر برای انسان آنچه را [چون حاجت بخشی بتان و شفاعت آنان] آرزو می کند، فراهم است؟ ….

  27. فَلِلَّهِ ٱلۡأٓخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ

    25

    آخرت و دنیا فقط در سیطره مالکیّت و فرمانروایی خداست.

  28. ۞ وَكَم مِّن مَّلَكࣲ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ

    26

    و چه بسیار فرشتگانی که در آسمان ها هستند که شفاعتشان هیچ سودی نمی بخشد مگر پس از آنکه خدا برای هر که بخواهد و بپسندد، اجازه دهد.

  • 526