سوره قمر جزء 27

  1. شروع صفحۀ 531

    وَمَآ أَمۡرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةࣱ كَلَمۡحِۭ بِٱلۡبَصَرِ

    50

    و فرمان ما جز فرمان واحدی نیست که مانند یک چشم بر هم زدن است.

  2. وَلَقَدۡ أَهۡلَكۡنَآ أَشۡيَاعَكُمۡ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ

    51

    بی تردید ما هم مسلکان شما را [که در گذشته به سر می بردند، به خاطر طغیانشان] هلاک کردیم؛ پس آیا پند گیرنده ای هست؟

  3. وَكُلُّ شَيۡءࣲ فَعَلُوهُ فِي ٱلزُّبُرِ

    52

    و هر عملی را که انجام دادند در نامه های اعمالشان ثبت است.

  4. وَكُلُّ صَغِيرࣲ وَكَبِيرࣲ مُّسۡتَطَرٌ

    53

    و هر کوچک و بزرگی [از اعمالشان در آن] نوشته شده است.

  5. إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَنَهَرࣲ

    54

    یقیناً پرهیزکاران در بهشت ها و [کنار] نهرها هستند؛

  6. فِي مَقۡعَدِ صِدۡقٍ عِندَ مَلِيكࣲ مُّقۡتَدِرِۭ

    55

    در جایگاهی حق و پسندیده نزد پادشاهی توانا.

  7. ۵۵
    ۲۷
  8. بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

    به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

  9. ٱلرَّحۡمَٰنُ

    1

    [خدای] رحمان

  10. عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ

    2

    قرآن را تعلیم داد.

  11. خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ

    3

    انسان را آفرید؛

  12. عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ

    4

    به او بیان آموخت؛

  13. ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانࣲ

    5

    خورشید و ماه با حسابی [منظم و دقیق] روانند؛

  14. وَٱلنَّجۡمُ وَٱلشَّجَرُ يَسۡجُدَانِ

    6

    و گیاه و درخت همواره [برای او] سجده می کنند؛

  15. وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلۡمِيزَانَ

    7

    و آسمان را برافراشت و [برای سنجش هر امر معنوی و مادی] ترازو نهاد؛

  16. أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِي ٱلۡمِيزَانِ

    8

    تا در [سنجیدن با] ترازو طغیان روا مدارید [و از مرز عدالت و انصاف مگذرید.]

  17. وَأَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَلَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ

    9

    و ترازو را به عدالت برپا دارید و از ترازو مکاهید؛

  18. وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ

    10

    و زمین را برای [زندگی] مردم نهاد؛

  19. فِيهَا فَٰكِهَةࣱ وَٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ

    11

    در آن میوه ها و نخل ها با خوشه های غلاف دار است؛

  20. وَٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَٱلرَّيۡحَانُ

    12

    و دانه های با سبوس و کاه و گیاهان خوشبوست،

  21. فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    13

    پس [ای انس و جن!] کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

  22. خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلࣲ كَٱلۡفَخَّارِ

    14

    انسان را از گلی خشکیده مانند سفال آفرید.

  23. وَخَلَقَ ٱلۡجَآنَّ مِن مَّارِجࣲ مِّن نَّارࣲ

    15

    و جن را از آمیزه ای [از شعله های مختلف] آتش به وجود آورد.

  24. فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    16

    پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

  • 531