سوره الرحمن جزء 27

  1. شروع صفحۀ 534

    فِيهِمَا فَـٰكِهَةٌ وَنَخۡلٌ وَرُمَّانٌ

    در آنها میوه‌های فراوان و درخت خرما و انار است!

    68

  2. فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟!

    69

  3. فِيهِنَّ خَيۡرَٰتٌ حِسَانٌ

    و در آن باغهای بهشتی زنانی نیکو خلق و زیبایند!

    70

  4. فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟!

    71

  5. حُورٌ مَّقۡصُورَٰتٌ فِي ٱلۡخِيَامِ

    حوریانی که در خیمه‌های بهشتی مستورند!

    72

  6. فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟!

    73

  7. لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسٌ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنٌّ

    هیچ انس و جنّ پیش از ایشان با آنها تماس نگرفته (و دوشیزه‌اند)!

    74

  8. فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟!

    75

  9. مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفۡرَفٍ خُضۡرٍ وَعَبۡقَرِيٍّ حِسَانٍ

    این در حالی است که بهشتیان بر تختهایی تکیه زده‌اند که با بهترین و زیباترین پارچه‌های سبزرنگ پوشانده شده است.

    76

  10. فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟!

    77

  11. تَبَـٰرَكَ ٱسۡمُ رَبِّكَ ذِي ٱلۡجَلَـٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ

    پربرکت و زوال‌ناپذیر است نام پروردگار صاحب جلال و بزرگوار تو!

    78

  12. ۵۶
    ۲۷
  13. بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

    به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

  14. إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ

    هنگامی که واقعه عظیم (قیامت) واقع شود،

    1

  15. لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ

    هیچ کس نمی‌تواند آن را انکار کند!

    2

  16. خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ

    (این واقعه) گروهی را پایین می‌آورد و گروهی را بالا می‌برد!

    3

  17. إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجًّا

    در آن هنگام که زمین بشدّت به لرزه درمی‌آید،

    4

  18. وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسًّا

    و کوه‌ها در هم کوبیده می‌شود،

    5

  19. فَكَانَتۡ هَبَآءً مُّنۢبَثًّا

    و بصورت غبار پراکنده درمی‌آید،

    6

  20. وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجًا ثَلَـٰثَةً

    و شما سه گروه خواهید بود!

    7

  21. فَأَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ

    (نخست) سعادتمندان و خجستگان (هستند)؛ چه سعادتمندان و خجستگانی!

    8

  22. وَأَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ

    گروه دیگر شقاوتمندان و شومانند، چه شقاوتمندان و شومانی!

    9

  23. وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ

    و (سومین گروه) پیشگامان پیشگامند،

    10

  24. أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ

    آنها مقرّبانند!

    11

  25. فِي جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ

    در باغهای پرنعمت بهشت (جای دارند)!

    12

  26. ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ

    گروه زیادی (از آنها) از امّتهای نخستینند،

    13

  27. وَقَلِيلٌ مِّنَ ٱلۡـَٔاخِرِينَ

    و اندکی از امّت آخرین!

    14

  28. عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوۡضُونَةٍ

    آنها [= مقرّبان‌] بر تختهایی که صف‌کشیده و به هم پیوسته است قراردارند،

    15

  29. مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَـٰبِلِينَ

    در حالی که بر آن تکیه زده و رو به روی یکدیگرند!

    16