فِيهِمَا فَٰكِهَةࣱ وَنَخۡلࣱ وَرُمَّانࣱ
68در آنها میوه های فراوان و درخت خرما و انار است.
فِيهِمَا فَٰكِهَةࣱ وَنَخۡلࣱ وَرُمَّانࣱ
68در آنها میوه های فراوان و درخت خرما و انار است.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
69پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟
فِيهِنَّ خَيۡرَٰتٌ حِسَانࣱ
70در آنها زنانی نیکو سیرت و زیبا صورت اند.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
71پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟
حُورࣱ مَّقۡصُورَٰتࣱ فِي ٱلۡخِيَامِ
72حوریانی که در سراپرده ها مستورند.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
73پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟
لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسࣱ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنࣱّ
74پیش از همسران بهشتی شان دست هیچ انس و جنّی به آنان نرسیده است.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
75پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفۡرَفٍ خُضۡرࣲ وَعَبۡقَرِيٍّ حِسَانࣲ
76بر بالش های سبز و فرش های زیبا تکیه می زنند.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
77پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟
تَبَٰرَكَ ٱسۡمُ رَبِّكَ ذِي ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ
78همیشه سودمند و با برکت است نام پروردگار با شکوه و ارجمندت.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
1هنگامی که واقعه [بسیار عظیم قیامت] واقع شود،
لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ
2که در واقع شدنش دروغی [در کار] نیست،
خَافِضَةࣱ رَّافِعَةٌ
3پست کننده [کافران] و رفعت دهنده [مؤمنان] است.
إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجࣰّا
4هنگامی که زمین به شدت لرزانده شود،
وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسࣰّا
5و کوه ها درهم کوبیده وریز ریز شوند.
فَكَانَتۡ هَبَآءࣰ مُّنۢبَثࣰّا
6در نتیجه غباری پراکنده گردد،
وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجࣰا ثَلَٰثَةࣰ
7و شما سه گروه شوید:
فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ
8سعادتمندان، چه بلند مرتبه اند سعادتمندان!
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ
9و شقاوتمندان، چه دون پایه اند شقاوتمندان!
وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ
10و پیشی گیرندگان [به اعمال نیک] که پیشی گیرندگان [به رحمت و آمرزش] اند،
أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ
11اینان مقربان اند،
فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
12در بهشت های پر نعمت اند.
ثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ
13گروهی بسیار از پیشینیان،
وَقَلِيلࣱ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ
14و اندکی از پسینیان،
عَلَىٰ سُرُرࣲ مَّوۡضُونَةࣲ
15بر تخت هایی زربافت،
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ
16در حالی که روبروی یکدیگر بر آنها تکیه دارند.