سوره حاقه (جزء 29)
  • شروع صفحۀ 567
  • وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَـٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ
    و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و همچنین اهل شهرهای زیر و رو شده [=قوم لوط] مرتکب گناهان بزرگ شدند،
    9
  • فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةً رَّابِيَةً
    و با فرستاده پروردگارشان مخالفت کردند؛ و خداوند (نیز) آنها را به عذاب شدیدی گرفتار ساخت!
    10
  • إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَـٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ
    و هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را سوار بر کشتی کردیم،
    11
  • لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ
    تا آن را وسیله تذکّری برای شما قرار دهیم و گوشهای شنوا آن را دریابد و بفهمد.
    12
  • فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٌ وَٰحِدَةٌ
    به محض اینکه یک بار در «صور» دمیده شود،
    13
  • وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً
    و زمین و کوه‌ها از جا برداشته شوند و یکباره در هم کوبیده و متلاشی گردند،
    14
  • فَيَوۡمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
    در آن روز «واقعه عظیم» روی می‌دهد،
    15
  • وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٍ وَاهِيَةٌ
    و آسمان از هم می‌شکافد و سست می‌گردد و فرومی‌ریزد!
    16
  • وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَا‌ۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٍ ثَمَـٰنِيَةٌ
    فرشتگان در اطراف آسمان قرارمی‌گیرند (و برای انجام مأموریتها آماده می‌شوند)؛ و آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل می‌کنند!
    17
  • يَوۡمَئِذٍ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٌ
    در آن روز همگی به پیشگاه خدا عرضه می‌شوید و چیزی از کارهای شما پنهان نمی‌ماند!
    18
  • فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَـٰبِيَهۡ
    پس کسی که نامه اعمالش را به دست راستش دهند (از شدّت شادی و مباهات) فریاد می‌زند که: «(ای اهل محشر!) نامه اعمال مرا بگیرید و بخوانید!
    19
  • إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَـٰقٍ حِسَابِيَهۡ
    من یقین داشتم که (قیامتی در کار است و) به حساب اعمالم می‌رسم!»
    20
  • فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ
    او در یک زندگی (کاملاً) رضایتبخش قرار خواهد داشت،
    21
  • فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ
    در بهشتی عالی،
    22
  • قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ
    که میوه هایش در دسترس است!
    23
  • كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ
    (و به آنان گفته می‌شود:) بخورید و بیاشامید گوارا در برابر اعمالی که در ایّام گذشته انجام دادید!
    24
  • وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَـٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَـٰبِيَهۡ
    امّا کسی که نامه اعمالش را به دست چپش بدهند می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه اعمالم را به من نمی‌دادند.
    25
  • وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ
    و نمی‌دانستم حساب من چیست!
    26
  • يَـٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ
    ای کاش مرگم فرا می‌رسید!
    27
  • مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ
    مال و ثروتم هرگز مرا بی‌نیاز نکرد،
    28
  • هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَـٰنِيَهۡ
    قدرت من نیز از دست رفت!»
    29
  • خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
    او را بگیرید و دربند و زنجیرش کنید!
    30
  • ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ
    سپس او را در دوزخ بیفکنید!
    31
  • ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٍ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعًا فَٱسۡلُكُوهُ
    بعد او را به زنجیری که هفتاد ذراع است ببندید؛
    32
  • إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ
    چرا که او هرگز به خداوند بزرگ ایمان نمی‌آورد،
    33
  • وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
    و هرگز مردم را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌نمود؛
    34
567