إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ
او (برای مبارزه با قرآن) اندیشه کرد و مطلب را آماده ساخت!
18
إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ
او (برای مبارزه با قرآن) اندیشه کرد و مطلب را آماده ساخت!
18
فَقُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ
مرگ بر او باد! چگونه (برای مبارزه با حق) مطلب را آماده کرد!
19
ثُمَّ قُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ
باز هم مرگ بر او، چگونه مطلب (و نقشه شیطانی خود را) آماده نمود!
20
ثُمَّ نَظَرَ
سپس نگاهی افکند،
21
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ
بعد چهره درهم کشید و عجولانه دست به کار شد؛
22
ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ
سپس پشت (به حقّ) کرد و تکبّر ورزید،
23
فَقَالَ إِنۡ هَـٰذَآ إِلَّا سِحۡرٌ يُؤۡثَرُ
و سرانجام گفت: «این (قرآن) چیزی جز افسون و سحری همچون سحرهای پیشینیان نیست!
24
إِنۡ هَـٰذَآ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ
این فقط سخن انسان است (نه گفتار خدا)!»
25
سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ
(امّا) بزودی او را وارد سَقَر [= دوزخ] میکنم!
26
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ
و تو نمیدانی «سقر» چیست!
27
لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ
(آتشی است که) نه چیزی را باقی میگذارد و نه چیزی را رها میسازد!
28
لَوَّاحَةٌ لِّلۡبَشَرِ
پوست تن را بکلّی دگرگون میکند!
29
عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ
نوزده نفر (از فرشتگان عذاب) بر آن گمارده شدهاند!
30
وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةً وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَـٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَـٰنًا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَـٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلۡكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ
مأموران دوزخ را فقط فرشتگان (عذاب) قرار دادیم، و تعداد آنها را جز برای آزمایش کافران معیّن نکردیم تا اهل کتاب [= یهود و نصاری] یقین پیدا کنند و بر ایمان مؤمنان بیفزاید، و اهل کتاب و مؤمنان (در حقّانیّت این کتاب آسمانی) تردید به خود راه ندهند، و بیماردلان و کافران بگویند: «خدا از این توصیف چه منظوری دارد؟!» (آری) این گونه خداوند هر کس را بخواهد گمراه میسازد و هر کس را بخواهد هدایت میکند! و لشکریان پروردگارت را جز او کسی نمیداند، و این جز هشدار و تذکّری برای انسانها نیست!
31
كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ
اینچنین نیست که آنها تصوّر میکنند سوگند به ماه،
32
وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ
و به شب، هنگامی که (دامن برچیند و) پشت کند،
33
وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ
و به صبح هنگامی که چهره بگشاید،
34
إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ
که آن (حوادث هولناک قیامت) از مسائل مهم است!
35
نَذِيرًا لِّلۡبَشَرِ
هشدار و انذاری است برای همه انسانها،
36
لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ
برای کسانی از شما که میخواهند پیش افتند یا عقب بمانند [= بسوی هدایت و نیکی پیش روند یا نروند]!
37
كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ
(آری) هر کس در گرو اعمال خویش است،
38
إِلَّآ أَصۡحَـٰبَ ٱلۡيَمِينِ
مگر «اصحاب یمین» (که نامه اعمالشان را به نشانه ایمان و تقوایشان به دست راستشان میدهند)!
39
فِي جَنَّـٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ
آنها در باغهای بهشتند، و سؤال میکنند...
40
عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ
از مجرمان:
41
مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ
چه چیز شما را به دوزخ وارد ساخت؟!»
42
قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ
میگویند: «ما از نمازگزاران نبودیم،
43
وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ
و اطعام مستمند نمیکردیم،
44
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ
و پیوسته با اهل باطل همنشین و همصدا بودیم،
45
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ
و همواره روز جزا را انکار میکردیم،
46
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ
تا زمانی که مرگ ما فرا رسید!»
47