عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ
1درباره چه چیز از یکدیگر می پرسند؟
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ
1درباره چه چیز از یکدیگر می پرسند؟
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ
2از آن خبر بزرگ [قیامت کبری]
ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ
3که همواره درباره آن با یکدیگر اختلاف دارند [که واقع می شود یا نه؟]
كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
4نه چنین است [که می پندارند] به زودی [به حتمی بودن وقوع آن] آگاه خواهند شد.
ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
5باز هم نه چنین است [که می پندارند] به زودی [به حتمی بودن وقوع آن] آگاه خواهند شد.
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدࣰا
6آیا زمین را بستر آرامش قرار ندادیم؟
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰا
7و کوه ها را میخ هایی [برای استواری آن؟]
وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجࣰا
8و شما را جفت هایی [به صورت نر و ماده] آفریدیم،
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰا
9و خوابتان را مایه استراحت و آرامش [و تمدّد اعصاب] قرار دادیم،
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰا
10و شب راپوششی
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰا
11و روز را وسیله معاش مقرّر کردیم؛
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰا شِدَادࣰا
12و بر فرازتان هفت آسماناستوار بنا نهادیم،
وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰا وَهَّاجࣰا
13و چراغی روشن و حرارت زا پدید آوردیم،
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءࣰ ثَجَّاجࣰا
14و از ابرهای متراکم و باران زا آبی ریزان نازل کردیم
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّا وَنَبَاتࣰا
15تا به وسیله آن دانه و گیاه برویانیم،
وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا
16و باغ هایی از درختان به هم پیچیده و انبوه بیرون آوریم.
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتࣰا
17بی تردید روز داوری وعده گاه است.
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰا
18روزی که در صور می دمند و شما گروه گروه به عرصه محشر می آیید،
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبࣰا
19و آسمان گشوده می شود، پس به صورت درهایی درمی آید.
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا
20و کوه ها را [از جای خود] روان کنند و سرابی شوند!
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰا
21بی تردید دوزخ کمین گاه است.
لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابࣰا
22جایگاه بازگشت برای سرکشان و طاغیان است.
لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابࣰا
23روزگاری دراز در آن بمانند.
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدࣰا وَلَا شَرَابًا
24در آنجا نه [آب] خنکی می چشند و نه آشامیدنی [باب طبع]
إِلَّا حَمِيمࣰا وَغَسَّاقࣰا
25مگر آب جوشان و چرکاب و خونابه ای [از بدن دوزخیان]
جَزَآءࣰ وِفَاقًا
26پاداشی است مناسب [اعمالشان.]
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابࣰا
27اینان بودند که به [روز] حساب امیدی نداشتند،
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابࣰا
28و آیات ما را به شدت و با همه وجود انکار می کردند
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبࣰا
29و [ما] همه چیز را [از خوبی و بدی آنان] برشمرده و در نامه اعمالشان ثبت کرده ایم.
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا
30[در قیامت به آنان می گوییم:] پس بچشید که هرگز جز عذاب بر شما نیفزاییم.