إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى
16هنگامی که پروردگارش او را در وادی مقدس طوی ندا داد
إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى
16هنگامی که پروردگارش او را در وادی مقدس طوی ندا داد
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
17که به سوی فرعون برو؛ زیرا که طغیان کرده است.
فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ
18پس به او بگو: می خواهی [از آلودگی شرک و طغیان] پاک و پاکیزه شوی؟
وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ
19من تو را به سوی پروردگارت راهنمایی می کنم تا از او بترسی [و از طغیان دست برداری.]
فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ
20پس آن معجزه بزرگ تر را به او نشان داد.
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
21ولی [او آن را] تکذیب کرد و سرپیچی نمود.
ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ
22سپس [به حق] پشت کرد [و برای نابودی موسی] به تلاش برخاست!
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
23پس [قومش را] گرد آورد، و ندا داد
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ
24و گفت: من پروردگار بزرگ تر شما هستم.
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ
25پس خدا هم [به کیفر این ادعای نابجا] او را به عذاب آخرت و دنیا دچار ساخت.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةࣰ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ
26بی تردید در این سرگذشت برای کسی که [از عذاب خدا] بترسد عبرتی است.
ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا
27آیا آفریدن شما [پس از مرگ] دشوارتر است یا آسمان که او آن را بنا کرد؟
رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا
28سقفش را برافراشت، پس آن را درست و نیکو قرار داد،
وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا
29و شبش را تاریکو روزش را روشن ساخت،
وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ
30و زمین را پس از آن گسترانید،
أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا
31و از آن آبو چراگاهش را بیرون آورد،
وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا
32و کوه ها را محکم و استوار نمود
مَتَٰعࣰا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
33تا مایه بهرهوری شما و دام هایتان باشد.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ
34پس زمانی که آن حادثه بزرگ تر [و غیر قابل دفع] در رسد،
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ
35در آن روز انسان آنچه تلاش و کوشش کرده به یاد آورد
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ
36و دوزخ رابرای هر بیننده ای آشکار سازند،
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ
37و اما کسی که طغیان و سرکشی کرده
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا
38و زندگی دنیا را [بر زندگی ابد و جاوید آخرت] ترجیح داده،
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ
39پس بی تردید جایگاهش دوزخ است؛
وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ
40و اما کسی که از مقام و منزلت پروردگارش ترسیده و نفس را از هوا و هوس بازداشته است؛
فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ
41پس بی تردید جایگاهش بهشت است.
يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا
42همواره ازتو درباره قیامت می پرسند که در چه زمانی واقع می شود؟
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ
43تو از بسیار یاد کردنش [و سخن گفتن درباره آن] چه به دست می آوری؟
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ
44نهایتش به سوی پروردگار توست [کیفیت برپا شدن و زمان وقوع و اوصافش را کسی جز خدا نمی داند.]
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا
45وظیفه تو فقط بیم دادن کسانی است که همواره از آن می ترسند.
كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا
46گویی آنان روزی که قیامت را می بینند چنین می پندارند که در برزخ جز شامگاهی یا صبح گاه آن درنگ نکرده اند!