وَٱلۡفَجۡرِ
1سوگند به سپیده دم
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَٱلۡفَجۡرِ
1سوگند به سپیده دم
وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ
2و به شب های ده گانه
وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ
3و به زوج و فرد
وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ
4و به شب هنگامی که می گذرد.
هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِي حِجۡرٍ
5آیا در آنچه گفته شد، سوگندی برای خردمند هست؟
أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
6آیا ندانسته ای که پروردگارت با قوم عاد چه کرد؟
إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ
7و [با آن شهر] اِرم که دارای کاخ های باعظمت و ساختمان های بلند بود؟
ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ
8همان که مانندش در شهرها ساخته نشده بود؟
وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ
9و با قوم ثمود آنان که در آن وادی [برای ساختن بناهای استوار و محکم] تخته سنگ ها را می بریدند؟
وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ
10و با فرعون نیرومند که دارای میخ های شکنجه بود؟
ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ
11همانان که در شهرها، طغیان وسرکشی کردند؟
فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ
12و در آنها فساد وتباه کاری فراوانی به بار آوردند؟
فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ
13پس پروردگارت تازیانه عذاب های گوناگون را بر آنان فرو ریخت.
إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ
14بی تردید پروردگارت در کمین گاه است؛
فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ
15اما انسان، هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی داردش و نعمتش بخشد، می گوید: پروردگارم [چون شایسته و سزاوار بودم] مرا گرامی داشت،
وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ
16و اما چون او را بیازماید، پس روزی اش را بر او تنگ گیرد، گوید: پروردگارم مرا خوار و زبون کرد.
كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ
17این چنین نیست که می پندارید، بلکه [زبونی، خواری و دور شدن شما از رحمت خدا برای این است که] یتیم را گرامی نمی دارید
وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
18و یکدیگر را بر طعام دادن به مستمند تشویق نمی کنید
وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰا لَّمࣰّا
19و میراث خود را [با میراث دیگران بی توجه به حلال وحرام بودنش] یک جا و کامل می خورید
وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّا جَمࣰّا
20وثروت را بسیار دوست دارید.
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّا دَكࣰّا
21این چنین نیست که می پندارید، هنگامی که زمین را به شدت درهم کوبند
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّا صَفࣰّا
22و [فرمان] پروردگارت برسد، و فرشتگان صف اندر صف حاضر شوند،
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ
23در آن روز دوزخ را بیاورند، در آن روز انسان متذکّر شود و کجا این تذکر برای او سودمند افتد؟!