سوره فجر (جزء 30)
  • شروع صفحۀ 594
  • يَقُولُ يَـٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي
    می‌گوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»
    24
  • فَيَوۡمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ
    در آن روز هیچ کس همانند او [= خدا] عذاب نمی‌کند،
    25
  • وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ
    و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمی‌کشد!
    26
  • يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ
    تو ای روح آرام‌یافته!
    27
  • ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرۡضِيَّةً
    به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است،
    28
  • فَٱدۡخُلِي فِي عِبَـٰدِي
    پس در سلک بندگانم درآی،
    29
  • وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي
    و در بهشتم وارد شو!
    30
  • سوره 90 - جزء 30
  • لَآ أُقۡسِمُ بِهَـٰذَا ٱلۡبَلَدِ
    قسم به این شهر مقدّس [= مکّه‌]،
    1
  • وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَـٰذَا ٱلۡبَلَدِ
    شهری که تو در آن ساکنی،
    2
  • وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ
    و قسم به پدر و فرزندش [= ابراهیم خلیل و فرزندش اسماعیل ذبیح‌]،
    3
  • لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَـٰنَ فِي كَبَدٍ
    که ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگی او پر از رنجهاست)!
    4
  • أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٌ
    آیا او گمان می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند بر او دست یابد؟!
    5
  • يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالًا لُّبَدًا
    می‌گوید: «مال زیادی را (در کارهای خیر) نابود کرده‌ام!»
    6
  • أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ
    آیا (انسان) گمان می‌کند هیچ کس او را ندیده (که عمل خیری انجام نداده) است؟!
    7
  • أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ
    آیا برای او دو چشم قرار ندادیم،
    8
  • وَلِسَانًا وَشَفَتَيۡنِ
    و یک زبان و دو لب؟!
    9
  • وَهَدَيۡنَـٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ
    و او را به راه خیر و شرّ هدایت کردیم!
    10
  • فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ
    ولی او از آن گردنه مهمّ نگذشت!
    11
  • وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ
    و تو نمی‌دانی آن گردنه چیست!
    12
  • فَكُّ رَقَبَةٍ
    آزادکردن برده‌ای،
    13
  • أَوۡ إِطۡعَـٰمٌ فِي يَوۡمٍ ذِي مَسۡغَبَةٍ
    یا غذا دادن در روز گرسنگی...
    14
  • يَتِيمًا ذَا مَقۡرَبَةٍ
    یتیمی از خویشاوندان،
    15
  • أَوۡ مِسۡكِينًا ذَا مَتۡرَبَةٍ
    یا مستمندی خاک‌نشین را،
    16
  • ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ
    سپس از کسانی باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به شکیبایی و رحمت توصیه می‌کنند!
    17
  • أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ
    آنها «اصحاب الیمین» اند (که نامه اعمالشان را به دست راستشان می‌دهند)!
    18
  • وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَـٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ
    و کسانی که آیات ما را انکار کرده‌اند افرادی شومند (که نامه اعمالشان به دست چپشان داده می‌شود).
    19
  • عَلَيۡهِمۡ نَارٌ مُّؤۡصَدَةُۢ
    بر آنها آتشی است فروبسته (که راه فراری از آن نیست)!
    20
594