يَقُولُ يَـٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي
میگوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»
24
يَقُولُ يَـٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي
میگوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»
24
فَيَوۡمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ
در آن روز هیچ کس همانند او [= خدا] عذاب نمیکند،
25
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ
و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمیکشد!
26
يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ
تو ای روح آرامیافته!
27
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرۡضِيَّةً
به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است،
28
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَـٰدِي
پس در سلک بندگانم درآی،
29
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي
و در بهشتم وارد شو!
30
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
لَآ أُقۡسِمُ بِهَـٰذَا ٱلۡبَلَدِ
قسم به این شهر مقدّس [= مکّه]،
1
وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَـٰذَا ٱلۡبَلَدِ
شهری که تو در آن ساکنی،
2
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ
و قسم به پدر و فرزندش [= ابراهیم خلیل و فرزندش اسماعیل ذبیح]،
3
لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَـٰنَ فِي كَبَدٍ
که ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگی او پر از رنجهاست)!
4
أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٌ
آیا او گمان میکند که هیچ کس نمیتواند بر او دست یابد؟!
5
يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالًا لُّبَدًا
میگوید: «مال زیادی را (در کارهای خیر) نابود کردهام!»
6
أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ
آیا (انسان) گمان میکند هیچ کس او را ندیده (که عمل خیری انجام نداده) است؟!
7
أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ
آیا برای او دو چشم قرار ندادیم،
8
وَلِسَانًا وَشَفَتَيۡنِ
و یک زبان و دو لب؟!
9
وَهَدَيۡنَـٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ
و او را به راه خیر و شرّ هدایت کردیم!
10
فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ
ولی او از آن گردنه مهمّ نگذشت!
11
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ
و تو نمیدانی آن گردنه چیست!
12
فَكُّ رَقَبَةٍ
آزادکردن بردهای،
13
أَوۡ إِطۡعَـٰمٌ فِي يَوۡمٍ ذِي مَسۡغَبَةٍ
یا غذا دادن در روز گرسنگی...
14
يَتِيمًا ذَا مَقۡرَبَةٍ
یتیمی از خویشاوندان،
15
أَوۡ مِسۡكِينًا ذَا مَتۡرَبَةٍ
یا مستمندی خاکنشین را،
16
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ
سپس از کسانی باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به شکیبایی و رحمت توصیه میکنند!
17
أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ
آنها «اصحاب الیمین» اند (که نامه اعمالشان را به دست راستشان میدهند)!
18
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَـٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ
و کسانی که آیات ما را انکار کردهاند افرادی شومند (که نامه اعمالشان به دست چپشان داده میشود).
19
عَلَيۡهِمۡ نَارٌ مُّؤۡصَدَةُۢ
بر آنها آتشی است فروبسته (که راه فراری از آن نیست)!
20