بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا
به خورشید و گسترش نور آن سوگند،
1
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا
به خورشید و گسترش نور آن سوگند،
1
وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا
و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید،
2
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا
و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد،
3
وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا
و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند،
4
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا
و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده،
5
وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا
و به زمین و کسی که آن را گسترانیده،
6
وَنَفۡسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا
و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته،
7
فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا
سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است،
8
قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا
که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛
9
وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا
و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!
10
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ
قوم «ثمود» بر اثر طغیان، (پیامبرشان را) تکذیب کردند،
11
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا
آنگاه که شقیترین آنها بپاخاست،
12
فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَـٰهَا
و فرستاده الهی [= صالح] به آنان گفت: «ناقه خدا [= همان شتری که معجزه الهی بود] را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!»
13
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا
ولی آنها او را تکذیب و ناقه را پی کردند (و به هلاکت رساندند)؛ از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد!
14
وَلَا يَخَافُ عُقۡبَـٰهَا
و او هرگز از فرجام این کار [= مجازات ستمگران] بیم ندارد!
15
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰ
قسم به شب در آن هنگام که (جهان را) بپوشاند،
1
وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ
و قسم به روز هنگامی که تجلّی کند،
2
وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ
و قسم به آن کس که جنس مذکّر و مؤنّث را آفرید،
3
إِنَّ سَعۡيَكُمۡ لَشَتَّىٰ
که سعی و تلاش شما مختلف است:
4
فَأَمَّا مَنۡ أَعۡطَىٰ وَٱتَّقَىٰ
امّا آن کس که (در راه خدا) انفاق کند و پرهیزگاری پیش گیرد،
5
وَصَدَّقَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ
و جزای نیک (الهی) را تصدیق کند،
6
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡيُسۡرَىٰ
ما او را در مسیر آسانی قرار میدهیم!
7
وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسۡتَغۡنَىٰ
امّا کسی که بخل ورزد و (از این راه) بینیازی طلبد،
8
وَكَذَّبَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ
و پاداش نیک (الهی) را انکار کند،
9
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡعُسۡرَىٰ
بزودی او را در مسیر دشواری قرار میدهیم؛
10
وَمَا يُغۡنِي عَنۡهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ
و در آن هنگام که (در جهنّم) سقوط میکند، اموالش به حال او سودی نخواهد داشت!
11
إِنَّ عَلَيۡنَا لَلۡهُدَىٰ
به یقین هدایت کردن بر ماست،
12
وَإِنَّ لَنَا لَلۡـَٔاخِرَةَ وَٱلۡأُولَىٰ
و آخرت و دنیا از آن ماست،
13
فَأَنذَرۡتُكُمۡ نَارًا تَلَظَّىٰ
و من شما را از آتشی که زبانه میکشد بیم میدهم،
14