لَا يَصۡلَىٰهَآ إِلَّا ٱلۡأَشۡقَى
15[که] جز بدبخت ترین مردم در آن در نیایند.
لَا يَصۡلَىٰهَآ إِلَّا ٱلۡأَشۡقَى
15[که] جز بدبخت ترین مردم در آن در نیایند.
ٱلَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
16همان که [دین را] تکذیب کرد و از آن روی گردانید.
وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلۡأَتۡقَى
17و به زودی پرهیزکارترین [مردم] را از آن دور می دارند.
ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ
18همان که مال خود را انفاق می کند تا [مال] رشد و نمو کند.
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعۡمَةࣲ تُجۡزَىٰٓ
19و هیچ کس را نزد خدا حق نعمتی نیست تا این مالی که انفاق کرده به عنوان پاداش آن نعمت به حساب او گذارد.
إِلَّا ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِ ٱلۡأَعۡلَىٰ
20بلکه [انفاق کننده با تقوا مال خود را در راه خدا انفاق می کند] تا خشنودی پروردگار والایش را به دست آورد.
وَلَسَوۡفَ يَرۡضَىٰ
21و [بی تردید] به زودی [در قیامت با دریافت لطف، رحمت حق و پاداش بی پایان او] خشنود خواهد شد.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَٱلضُّحَىٰ
1سوگند به ابتدای روز [وقتی که خورشید پرتو افشانی می کند]
وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ
2و سوگند به شب آن گاه که آرام گیرد،
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ
3که پروردگارت تو را رها نکرده و مورد خشم و کینه قرار نداده است.
وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرࣱ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ
4و بی تردید آخرت برای تو از دنیا بهتر است،
وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ
5و به زودی پروردگارت بخششی به تو خواهد کرد تا خشنود شوی.
أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمࣰا فَـَٔاوَىٰ
6آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد؟
وَوَجَدَكَ ضَآلࣰّا فَهَدَىٰ
7و تو را بدون شریعت نیافت، پس به شریعت هدایت کرد؟
وَوَجَدَكَ عَآئِلࣰا فَأَغۡنَىٰ
8و تو را تهیدست نیافت، پس بی نیاز ساخت؟
فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ
9و اما [به شکرانه این همه نعمت] یتیم را خوار و رانده مکن
وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ
10و تهیدست حاجت خواه را [به بانگ زدن] از خود مران
وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ
11و نعمت های پروردگارت را بازگو کن.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
أَلَمۡ نَشۡرَحۡ لَكَ صَدۡرَكَ
1آیا سینه ات را [به نوری از سوی خود] گشاده نکردیم؟
وَوَضَعۡنَا عَنكَ وِزۡرَكَ
2و بار گرانت را فرو ننهادیم؟
ٱلَّذِيٓ أَنقَضَ ظَهۡرَكَ
3همان بار گرانی که پشتت را شکست.
وَرَفَعۡنَا لَكَ ذِكۡرَكَ
4و آوازه ات را برایت بلند نکردیم؟
فَإِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرًا
5پس بی تردید با دشواری آسانی است.
إِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرࣰا
6[آری] بی تردید با دشواری آسانی است.
فَإِذَا فَرَغۡتَ فَٱنصَبۡ
7پس هنگامی که [از کار بسیار مهم تبلیغ] فراغت می یابی، به عبادت و دعا بکوش
وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرۡغَب
8و مشتاقانه به سوی پروردگارت رو آور.