علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- بَعَثَ اللَّهُ شُعَیْباً (علیه السلام) إِلَی مَدْیَنَ وَ هِیَ قَرْیَهًٌْ عَلَی طَرِیقِ الشَّامِ فَلَمْ یُؤْمِنُوا بِهِ ... ثُمَّ ذَکَّرَهُمْ وَ خَوَّفَهُمْ بِمَا نَزَلَ بِالْأُمَمِ الْمَاضِیَهًِْ فَقَالَ یا قَوْمِ لا یَجْرِمَنَّکُمْ شِقاقِی أَنْ یُصِیبَکُمْ مِثْلُ ما أَصابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صالِحٍ وَ ما قوم لوط مِنْکُمْ بِبَعِیدٍ قالُوا یا شُعَیْبُ ما نَفْقَهُ کَثِیراً مِمَّا تَقُولُ وَ إِنَّا لَنَراکَ فِینا ضَعِیفاً.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- خداوند شعیب (علیه السلام) را به‌سوی مدین که روستایی در مسیر شام بود فرستاد، ولی به او ایمان نیاوردند. سپس آنچه بر امّت‌های‌گذشته فرود آمده را به آن‌ها یادآوری کرد و آن‌ها را از آن ترساند و گفت: یا قَوْمِ لا یَجْرِمَنَّکُمْ شِقاقِی أَنْ یُصِیبَکُمْ مِثْلُ ما أَصابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صالِحٍ وَ ما قَوْمُ لُوطٍ مِنْکُمْ بِبَعِیدٍ. قالُوا یا شُعَیْبُ ما نَفْقَهُ کَثِیراً مِمَّا تَقُولُ وَ إِنَّا لَنَراکَ فِینا ضَعِیفاً.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۷۷۴ القمی، ج۱، ص۳۳۷