أَفَأَمِنُوٓاْ أَن تَأۡتِيَهُمۡ غَٰشِيَةࣱ مِّنۡ عَذَابِ ٱللَّهِ أَوۡ تَأۡتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغۡتَةࣰ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
107أَفَأَمِنُوٓاْ أَن تَأۡتِيَهُمۡ غَٰشِيَةࣱ مِّنۡ عَذَابِ ٱللَّهِ أَوۡ تَأۡتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغۡتَةࣰ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
107ابنعبّاس (رحمة الله علیه)- غَاشِیَةٌ أَیْ عُقُوبَهًٌْ تَغْشَاهُمُ وَ تَعُمُّهُمْ وَ الْبَغْتَهًُْ الْفُجْأَهًُْ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) تَهْجُمُ الصَّیْحَهًُْ بِالنَّاسِ وَ هُمْ فِی أَسْوَاقِهِمْ.
ابنعبّاس (رحمة الله علیه)- غاشِیَةٌ؛ یعنی مجازاتی است که آنان را در برگرفته و شاملشان میشود و البته یعنی ناگهانی. صیحه بر مردم یورش میآورد درحالیکه آنان در بازارها مشغولند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۱۹۴ بحارالأنوار، ج۷، ص۱۴