لَقَدۡ كَانَ فِي قَصَصِهِمۡ عِبۡرَةࣱ لِّأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِۗ مَا كَانَ حَدِيثࣰا يُفۡتَرَىٰ وَلَٰكِن تَصۡدِيقَ ٱلَّذِي بَيۡنَ يَدَيۡهِ وَتَفۡصِيلَ كُلِّ شَيۡءࣲ وَهُدࣰى وَرَحۡمَةࣰ لِّقَوۡمࣲ يُؤۡمِنُونَ
111لَقَدۡ كَانَ فِي قَصَصِهِمۡ عِبۡرَةࣱ لِّأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِۗ مَا كَانَ حَدِيثࣰا يُفۡتَرَىٰ وَلَٰكِن تَصۡدِيقَ ٱلَّذِي بَيۡنَ يَدَيۡهِ وَتَفۡصِيلَ كُلِّ شَيۡءࣲ وَهُدࣰى وَرَحۡمَةࣰ لِّقَوۡمࣲ يُؤۡمِنُونَ
111علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- لَقَدْ کانَ فِی قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِی الْأَلْبابِ یَعْنِی لِأُولِی الْعُقُولِ مَا کانَ حَدِیثاً یُفْتَری یَعْنِی الْقُرْآنَ وَ لکِنْ تَصْدِیقَ الَّذِی بَیْنَ یَدَیْهِ یَعْنِی مِنْ کُتُبِ الْأَنْبِیَاءِ (وَ تَفْصِیلَ کُلِّ شَیْءٍ وَ هُدیً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- لَقَدْ کَانَ فِی قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّأُوْلِی الأَلْبَابِ؛ یعنی خردمندان مَا کَانَ حَدِیثًا یُفْتَرَی؛ منظورش قرآن است. وَ لَکِن تَصْدِیقَ الَّذِی بَیْنَ یَدَیْهِ؛ یعنی از میان کتاب‌های پیامبران (وَ تَفْصِیلَ کُلَّ شَیْءٍ وَ هُدًی وَ رَحْمَةً لِّقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۰۲ القمی، ج۱، ص۳۵۸/ البرهان