الصّادق (علیه السلام)- الْبَکَّاءُونَ خَمْسَهًٌْ آدَمُ وَ یَعْقُوبُ وَ یُوسُفُ (وَ فَاطِمَهًُْ (علیه السلام) بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیُّ‌بْنُ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) ... وَ أَمَّا یَعْقُوبُ فَبَکَی عَلَی یُوسُفَ (علیه السلام) حَتَّی ذَهَبَ بَصَرُهُ وَ حَتَّی قِیلَ لَهُ تَاللَّهِ تَفْتَؤُا تَذْکُرُ یُوسُفَ حَتَّی تَکُونَ حَرَضاً أَوْ تَکُونَ مِنَ الْهالِکِینَ.

امام صادق (علیه السلام)- افرادی که زیاد گریه می‌کردند پنج‌نفر بودند: آدم، یعقوب، یوسف، فاطمه دختر حضرت محمّد و علیّ‌بن‌الحسین (حضرت یعقوب (علیه السلام) به‌قدری از فراق یوسف (علیه السلام) گریه نمود که چشمان خود را از دست داد و به او گفتند: تَالله تَفْتَؤُا تَذْکُرُ یُوسُفَ حَتَّی تَکُونَ حَرَضاً أَوْ تَکُونَ مِنَ الْهالِکِینَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۱۴۰ بحارالأنوار، ج۴۶، ص۱۰۹/ وسایل الشیعهًْ، ج۳، ص۲۸۰/ العیاشی، ج۲، ص۱۸۸/ الخصال، ج۱، ص۲۷۲/ روضهًْ الواعظین، ج۲، ص۴۵۰/ کشف الغمهًْ، ج۱، ص۴۹۸/ مکارم الأخلاق، ص۳۱۵/ نورالثقلین