وَٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهۡدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مِيثَٰقِهِۦ وَيَقۡطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱللَّعۡنَةُ وَلَهُمۡ سُوٓءُ ٱلدَّارِ
25وَٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهۡدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مِيثَٰقِهِۦ وَيَقۡطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱللَّعۡنَةُ وَلَهُمۡ سُوٓءُ ٱلدَّارِ
25ألکاظم (علیه السلام)- دَخَلَ عَمْرُوبْنُ‌عُبَیْدٍ عَلَی أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فَلَمَّا سَلَّمَ قَالَ أُحِبُّ أَنْ أَعْرِفَ الْکَبَائِرَ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقَالَ نَعَم أَکْبَرُ الْکَبَائِرِ الْإِشْرَاکُ بِاللَّهِ ... وَ نَقْضُ الْعَهْدِ وَ قَطِیعَهًُْ الرَّحِمِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ: أُولئِکَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّار.
امام کاظم (علیه السلام)- عمروبن‌عبید خدمت امام صادق (علیه السلام) رسید، و چون سلام کرد گفت: «من می‌خواهم گناهان کبیره را از روی قرآنِ خداوند عزّوجلّ بشناسم». امام (علیه السلام) فرمود: «آری، ای عمرو بزرگ‌ترین گناهان کبیره: شرک به خدا است ... و عهدشکنی و قطع‌رحم، زیرا خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: أُولئِکَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّار».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۷۸ الکافی؛ ج۲، ص۲۸۵/ من لایحضره الفقیه؛ ج۳، ص۵۶۳/ عیون أخبارالرضا (ج۱، ص۲۸۵؛ «الکبر الکبایر الاشرک بالله» محذوف / وسایل الشیعهًْ، ج۱۵، ص۳۱۸/ نورالثقلین
السّجّاد (علیه السلام)- عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام)، عَنْ أَبِیهِ (علیه السلام)، قَالَ: قَالَ لِی عَلِیُّ‌بْنُ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) یَا بُنَیَّ انْظُرْ خَمْسَهًًْ فَلَا تُصَاحِبْهُمْ وَ لَاتُحَادِثْهُمْ وَ لَاتُرَافِقْهُمْ فِی طَرِیقٍ فَقُلْتُ یَا أَبَتِ مَنْ هُمْ عَرِّفْنِیهِمْ. قَالَ: ... إِیَّاکَ وَ مُصَاحَبَهًَْ الْقَاطِعِ لِرَحِمِهِ فَإِنِّی وَجَدْتُهُ مَلْعُوناً فِی کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فِی ثَلَاثَهًِْ مَوَاضِعَ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: فَهَلْ عَسَیْتُمْ إِنْ تَوَلَّیْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَکُمْ أُولئِکَ الَّذِینَ لَعَنَهُمُ اللهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمی أَبْصارَهُمْ. وَ قَالَ عَزَّوَجَلَّ: الَّذِینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللهِ مِنْ بَعْدِ مِیثاقِهِ وَ یَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ وَ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ أُولئِکَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ وَ قَالَ: فِی الْبَقَرَهًِْ الَّذِینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللهِ مِنْ بَعْدِ مِیثاقِهِ وَ یَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ وَ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ أُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ.
امام سجّاد (علیه السلام)- امام صادق (علیه السلام) از امام باقر (علیه السلام) نقل می‌کند که فرمود: پدرم امام سجّاد (علیه السلام) به من فرمود: «پسرم با پنج‌کس یار مشو و با ایشان صحبت نکن و رفیق سفر نشو». گفتم: «پدر جان آنان چه کسانی هستند؟ آنان را به من بشناسان». فرمود: «بپرهیز از هم‌صحبتی با قاطع رحم خود که او را در سه جای قرآن ملعون یافتم، خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: اگر [از این دستورها] روی‌گردان شوید، جز این انتظار می‌رود که در زمین فساد و قطع پیوند خویشاوندی کنید؟! آن‌ها کسانی هستند که خداوند از رحمت خویش دورشان ساخته، گوش‌هایشان را کر و چشم‌هایشان را کور کرده است!. (محمّد/۲۳۲۲) و می‌فرماید: وَ الَّذینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللهِ مِنْ بَعْدِ میثاقِهِ وَ یَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ وَ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ أُولئِکَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّار و در سوره‌ی بقره می‌فرماید: فاسقان کسانی هستند که پیمان خدا را، پس از محکم ساختن آن، می‌شکنند و پیوندهایی را که خدا دستور داده برقرار سازند، قطع نموده، و در روی زمین فساد می‌کنند این‌ها زیانکارانند. (بقره/۲۷)».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۷۸ الکافی؛ ج۲، ص۶۴۱/ بحارالأنوار؛ ج۷۱، ص۱۹۶/ وسایل الشیعهًْ؛ ج۱۲، ص۳۲/ مستدرک الوسایل؛ ج۸، ص۳۳۵/ نورالثقلین
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- یَا ابْنَ مَسْعُودٍ سَیَأْتِی مِنْ بَعْدِی أَقْوَامٌ ... یُظْهِرُونَ الْحِرْصَ الْفَاحِشَ وَ الْحَسَدَ الظَّاهِرَ وَ یَقْطَعُونَ الْأَرْحَامَ وَ یَزْهَدُونَ فِی الْخَیْرِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی: الَّذِینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللهِ مِنْ بَعْدِ مِیثاقِهِ وَ یَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ وَ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ أُولئِکَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّار.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ای پسر مسعود! گروهی پس از من می‌آیند ... آنان حرص فراوان و حسد آشکار نشان می‌دهند، قطع رحم می‌کنند و به کارهای خوب بی‌میلند و خداوند درباره‌ی آنان می‌فرماید: الَّذِینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللهِ مِنْ بَعْدِ مِیثاقِهِ وَ یَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ وَ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ أُولئِکَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۷۸ بحارالأنوار؛ ج۷۴، ص۹۹/ مکارم الأخلاق؛ ص۴۵۰/ مستدرک الوسایل؛ ج۱۲، ص۳۲۷
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- ثُمَّ ذَکَرَ أَعْدَاءَهُمْ فَقَالَ الَّذِینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللهِ مِنْ بَعْدِ مِیثاقِهِ یَعْنِی أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ هُوَ الَّذِی أَخَذَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ فِی الذَّرَّ وَ أَخَذَ عَلَیْهِمْ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) بِغَدِیرِ خُمٍّ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- الَّذِینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللهِ مِنْ بَعْدِ مِیثاقِهِ؛ منظور از عَهْدَ اللهِ امیرالمؤمنین (علیه السلام) است. و او کسی است که خدا در عالم ذر و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در غدیرخم از مردم [برای یاری او] پیمان گرفته است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۷۸ القمی؛ ج۱، ص۳۶۳/ نورالثقلین؛ «ثم قال ... سوء الدار» محذوف