الصّادق (علیه السلام)- أَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَرَضَ الْإِیمَانَ عَلَی جَوَارِحِ ابْنِ آدَمَ وَ قَسَّمَهُ عَلَیْهَا وَ فَرَّقَهُ فِیهَا فَلَیْسَ مِنْ جَوَارِحِهِ جَارِحَهًٌْ إِلَّا وَ قَدْ وُکِّلَتْ مِنَ الْإِیمَانِ بِغَیْرِ مَا وُکِّلَتْ بِهِ أُخْتُهَا ... فَأَمَّا مَا فَرَضَ عَلَی الْقَلْبِ مِنَ الْإِیمَانِ فَالْإِقْرَارُ وَ الْمَعْرِفَهًُْ وَ الْعَقْدُ وَ الرِّضَا وَ التَّسْلِیمُ بِأَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ إِلَهاً وَاحِداً لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَهًًْ وَ لَا وَلَداً وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ (صلی الله علیه و آله) وَ الْإِقْرَارُ بِمَا جَاءَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مِنْ نَبِیٍّ أَوْ کِتَابٍ فَذَلِکَ مَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَی الْقَلْبِ مِنَ الْإِقْرَارِ وَ الْمَعْرِفَهًِْ وَ هُوَ عَمَلُهُ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ وَ لکِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْراً وَ قَالَ: أَلا بِذِکْرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب.

امام صادق (علیه السلام)- خداوند متعال ایمان را بر جوارح فرزندان آدم (علیه السلام) واجب گردانید و آن را بر اعضاء تقسیم فرمود و برای هریک سهمی معیّن‌کرد. هر یک از وظایف آدمیان را به یکی از جوارح اختصاص‌داده، و هر عضوی تکلیف مخصوصی دارد که عضو دیگرش به آن مکلّف نیست ... امّا آنچه از ایمان بر دل واجب گشته، اقرار و شناسایی و تصمیم و رضایت و تسلیم است به اینکه شایسته پرستشی جز خدای یگانه بی‌شریک نیست، او معبودیست یکتا که همسر و فرزند نگرفته و اینکه محمّد (صلی الله علیه و آله) بنده و فرستاده‌ی اوست و اقرار نمودن به آنچه از جانب خدا آمده، از پیغمبر (صلی الله علیه و آله) یا کتاب. این است آنچه خدا از اقرار و معرفت بر دل واجب ساخته و این عمل دل است و همین است کلام خدای عزّوجلّ: به‌جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان آرام و با ایمان است آری، آن‌ها که سینه خود را برای پذیرش کفر گشوده‌اند. (نحل/۱۰۶). و فرمود: أَلا بِذِکْرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۸۰ الکافی؛ ج۲، ص۳۵/ وسایل الشیعهًْ؛ ج۱۵، ص۱۶۴؛ «ولکن من شرح بالکفر صدرا» محذوف

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ تَعَالَی: الَّذِینَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِکْرِ اللهِ أَلا بِذِکْرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لِعَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) تَدْرِی فِیمَنْ نَزَلَتْ قَالَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ (صلی الله علیه و آله) أَعْلَمُ. قَالَ: فِیمَنْ صَدَّقَ بِی وَ آمَنَ بِی وَ أَحَبَّکَ وَ عِتْرَتَکَ مِنْ بَعْدِکَ وَ سَلَّمَ لَکَ الْأَمْرَ وَ الْأَئِمَّهًِْ (مِنْ بَعْدِکَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام صادق (علیه السلام) در مورد آیه: الَّذِینَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِکْرِ اللهِ أَلا بِذِکْرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ؛ فرمود: «پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) از علیّ‌بن‌ابیطالب (علیه السلام) پرسید: «می‌دانی این آیه درباره‌ی چه کسی نازل شده است»؟ عرض کرد: «خدا و پیغمبرش (صلی الله علیه و آله) داناترند». فرمود: «درباره‌ی کسی که مرا تصدیق کند و به من ایمان بیاورد و تو و عترتت را بعد از تو دوست بدارد و تسلیم تو و ائمّه (بعد از تو باشد».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۸۲ بحارالأنوار؛ ج۲۳، ص۳۶۷/ فرات الکوفی؛ ص۲۰۷

الصّادق (علیه السلام)- بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ وَ هُوَ ذِکْرُ اللهِ وَ حِجَابُهُ.

امام صادق (علیه السلام)- به یاد محمّد (صلی الله علیه و آله)، دل آرام می‌گیرد و این همان ذکر خداوند و حجاب اوست.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۸۲ بحارالأنوار؛ ج۲۳، ص۱۸۷/ العیاشی؛ ج۲، ص۲۱۱/ نورالثقلین/ البرهان