سوره رعد - آیه 6 جزء 13 - صفحه 250

    وَيَسۡتَعۡجِلُونَكَ بِٱلسَّيِّئَةِ قَبۡلَ ٱلۡحَسَنَةِ وَقَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِمُ ٱلۡمَثُلَٰتُۗ وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغۡفِرَةࣲ لِّلنَّاسِ عَلَىٰ ظُلۡمِهِمۡۖ وَإِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ

    6
تفسیر روایی
و از تو [بر پایه تمسخر، استهزا، جهل و نادانی] پیش از [درخواست] خیر و خوشی تقاضای شتاب در [فرود آمدن] عذاب می کنند، [اینان گمان می کنند که عذاب ها و مجازات های الهی دروغ است] با اینکه پیش از آنان عذاب ها و عقوبت های عبرت آموز [بر کافران و منکران] گذشته است و قطعاً پروردگارت نسبت به مردم با ظلم و ستمی که می کنند صاحب آمرزش است، و مسلماً پروردگارت سخت کیفر است.
1 (رعد/6)

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- یَسْتَعْجِلُونَکَ بِالسَّیِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ أَیْ بِالْعَذابِ قَبْلَ الرَّحْمَهًِْ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- یَسْتَعْجِلُونَکَ بِالسَّیِّئَةِ قَبْلَ الحَسَنَةِ؛ یعنی به عذاب قبل از رحمت شتاب دارند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۱۶ بحارالأنوار؛ ج۹، ص۱۰۶

2 (رعد/6)

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- الْحَسَنَهًُْ مَوَدَّتُنَا أَهْلَ الْبَیْتِ وَ السَّیِّئَهًُْ عَدَاوَتُنَا أَهْلَ الْبَیْت.

امام علی (علیه السلام)- الحَسَنَةِ، دوستی ما و السَّیِّئَةِ، دشمنی ما اهل‌بیت (است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۱۶ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۴۰۳

3 (رعد/6)

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- وَ الْمَثُلَاتُ الْعُقُوبَاتُ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- منظور از الْمَثُلَاتُ؛ عقوبت‌هاست.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۱۶ بحارالأنوار؛ ج۹، ص۱۰۶

4 (رعد/6)

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- وَ احْذَرُوا مَا نَزَلَ بِالْأُمَمِ قَبْلَکُمْ مِنَ الْمَثُلَاتِ بِسُوءِ الْأَفْعَالِ وَ ذَمِیمِ الْأَعْمَالِ فَتَذَکَّرُوا فِی الْخَیْرِ وَ الشَّرِّ أَحْوَالَهُمْ وَ احْذَرُوا أَنْ تَکُونُوا أَمْثَالَهُم.

امام علی (علیه السلام)- بنگرید که بر اقوام گذشته در اثر کارهای زشت چه گذشت و بر سر آن‌ها چه آمد. در زندگی آن‌ها مطالعه کنید و بدی‌ها و خوبی‌های آن‌ها را مورد دقّت قراردهید، و بترسید از اینکه مانند آن‌ها باشید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۱۶ بحارالأنوار؛ ج۱۴، ص۴۷۲/ نورالثقلین

5 (رعد/6)

الرّضا (علیه السلام)- عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ الْعَبَّاسِ قَالَ: کُنْتُ فِی مَجْلِسِ الرِّضَا (علیه السلام) فَتَذَاکَرْنَا الْکَبَائِرَ وَ قَوْلَ الْمُعْتَزِلَهًِْ فِیهَا إِنَّهَا لَا تُغْفَرُ فَقَالَ الرِّضَا (علیه السلام) قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَدْ نَزَلَ الْقُرْآنُ بِخِلَافِ قَوْلِ الْمُعْتَزِلَهًِْ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ وَ إِنَّ رَبَّکَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلی ظُلْمِهِم.

امام رضا (علیه السلام)- ابراهیم‌بن‌عباس گوید: در محضر امام رضا (علیه السلام) بودم که سخن از گناهان کبیره به میان کشیده شد و عقیده‌ی معتزله مطرح شد که آنان می‌گویند: «گناه کبیره بخشودنی نیست». امام رضا (علیه السلام) فرمود: «امام صادق (علیه السلام) فرموده است: «قرآن کریم برخلاف باور معتزله نازل شده است؛ زیرا خداوند فرموده است: وَ إِنَّ رَبَّکَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِّلنَّاسِ عَلَی ظُلْمِهِمْ».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۱۸ التوحید؛ ص۴۰۶/ متشابه القرآن؛ ج۲، ص۸۵/ وسایل الشیعهًْ؛ ج۱۵، ص۳۳۶؛/ نورالثقلین/ البرهان

6 (رعد/6)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- لَوْلَا عَفْوُ اللَّهِ وَ تَجَاوُزُهُ، مَا هُنَا أَحَدٌ بِعَیْشٍ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- اگر عفو خدا و گذشت او نبود، کسی اینجا زنده نبود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۱۸ نورالثقلین