وَيَجۡعَلُونَ لِمَا لَا يَعۡلَمُونَ نَصِيبࣰا مِّمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡۗ تَٱللَّهِ لَتُسۡـَٔلُنَّ عَمَّا كُنتُمۡ تَفۡتَرُونَ
56وَيَجۡعَلُونَ لِمَا لَا يَعۡلَمُونَ نَصِيبࣰا مِّمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡۗ تَٱللَّهِ لَتُسۡـَٔلُنَّ عَمَّا كُنتُمۡ تَفۡتَرُونَ
56علی‌ّبن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ یَجْعَلُونَ لِما لا یَعْلَمُونَ نَصِیباً مِمَّا رَزَقْناهُمْ هُوَ الَّذِی وَصَفْنَاهُ مِمَّا کَانَتِ الْعَرَبُ یَجْعَلُونَ لِلْأَصْنَامِ نَصِیباً فِی زَرْعِهِمْ وَ إِبِلِهِمْ وَ غَنَمِهِم.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ یَجْعَلُونَ لِما لا یَعْلَمُونَ نَصِیباً مِمَّا رَزَقْناهُمْ؛ این همان جریانی است که توضیح دادیم که اعراب برای بت‌های خود سهمی از کشت و زرع و شتر و گوسفند خودشان قرار می‌دادند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۶۰ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۲۰/ القمی، ج۱، ص۳۸۵