الباقر ( وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِی هذَا الْقُرْآنِ لِیَذَّکَّرُوا وَ ما یَزِیدُهُمْ إِلَّا نُفُوراً یَعْنِی وَ لَقَدْ ذَکَرْنَا عَلِیّاً (فِی الْقُرْآنِ وَ هُوَ الذِّکْرُ فَمَا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُوراً.

امام باقر (علیه السلام)- وَ لَقَدْ صَرَّفْنَا فِی هَذَا الْقُرْآنِ لِیَذَّکَّرُواْ؛ یعنی ما علی (علیه السلام) را در قرآن ذکر کردیم و او ذکر است، امّا آن‌ها بیشتر گریزان شدند؛ ولی [کوردلان] جز بر نفرتشان نمی‌افزاید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۱۸۲ بحارالأنوار، ج۳۶، ص۱۰۷/ العیاشی، ج۲، ص۲۹۳ و فرات الکوفی، ص۲۴۱؛ فیهما: «و ما یزیدهم الانفورا» محذوف/ شواهدالتنزیل، ج۱، ص۴۵۶/ نورالثقلین/ البرهان

علی‌بن‌إبراهیم ( وَ قَوْلُهُ وَ مَا یَزِیدُهُمْ إِلاَّ نُفُوراً قَالَ: إِذَا سَمِعُوا الْقُرْآنَ یَنْفِرُوا عَنْهُ وَ یُکَذِّبُوهُ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ مَا یَزِیدُهُمْ إِلاَّ نُفُورًا؛ یعنی هرگاه قرآن را می‌شنوند از آن می‌گریزند و آن را تکذیب می‌کنند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۱۸۲ القمی، ج۲، ص۲۰/ نورالثقلین/ البرهان