الرّسول (صلی الله علیه و آله)- عَنْ أَبِی‌الْأَسْوَدِ قَالَ: ... فَحَدَّثَنِی أَبُوذَرٍّ ... فَقُلْتُ: یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)! بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی أَوْصِنِی بِوَصِیَّهًٍْ یَنْفَعُنِی اللَّهُ بِهَا فَقَالَ: نَعَم! ... وَ اعْلَمْ أَنَّ أَوَّلَ عِبَادَهًِْ اللَّهِ الْمَعْرِفَهًُْ بِهِ فَهُوَ الْأَوَّلُ قَبْلَ کُلِّ شَیْءٍ فَلَا شَیْءَ قَبْلَه ... ثُمَّ الْإِیمَانُ بِی وَ الْإِقْرَارُ بِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَرْسَلَنِی إِلَی کَافَّهًِْ النَّاسِ بَشِیراً وَ نَذِیراً.

پیامبر ( از أبوالأسود نقل شده است: ... ابوذر به من خبر داد [و گفت] ... به پیامبر (عرض کردم: «ای رسول‌خدا (! پدر و مادرم قربانت! مرا وصیّتی فرما که خداوند به‌واسطه‌ی آن به من بهره بدهد». پیامبر (فرمود: «آری! ... بدان که اوّلین عبادت و پرستش خدا، شناختن اوست. که خدا اوّل چیز است؛ پیش از همه‌ی چیزها [بوده] و پیش از او چیزی نبوده؛ یکتایی است که دوّمی برایش نیست؛ باقیست امّا نه به نهایتی؛ آفریننده‌ی زمین و آسمان‌ها و آنچه در بین زمین و آسمان است ... [مرحله‌ی بعدی عبادت] بعد [از شناسایی خدا] ایمان‌آوردن به من است و اقرار به اینکه خدای تعالی مرا به عنوان مژده‌دهنده و بیم‌دهنده به سوی تمام مردم فرستاده است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۳۸ بحارالأنوار، ج۷۴، ص۷۵