الزّهراء (سلام الله علیها)- وَ مَا نَقَمُوا مِنْ أَبِی الْحَسَنِ نَقَمُوا وَ اللَّهِ مِنْهُ نَکِیرَ سَیْفِهِ وَ شِدَّهًَْ وَطْئِهِ وَ نَکَالَ وَقْعَتِهِ وَ تَنَمُّرَهُ فِی ذَاتِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ ... أَلَا هَلُمَّ فَاسْمَعْ وَ مَا عِشْتَ أَرَاکَ الدَّهْرُ الْعَجَبَ وَ إِنْ تَعْجَبْ فَقَدْ أَعْجَبَکَ الْحَادِثُ إِلَی أَیِّ سِنَادٍ اسْتَنَدُوا وَ بِأَیِّ عُرْوَهًٍْ تَمَسَّکُوا اسْتَبْدَلُوا الذُّنَابَی وَ اللَّهِ بِالْقَوَادِمِ وَ الْعَجُزَ بِالْکَاهِلِ فَرَغْماً لِمَعَاطِسِ قَوْمٍ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعاً أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَ لکِنْ لا یَشْعُرُونَ.

حضرت زهرا (سلام الله علیها) چه عیب و ایرادی از علی (علیه السلام) گرفته‌اند؟! به خدا سوگند عیب او، شمشیر برّنده‌ی او، بی‌اعتناییش به مرگ، جدّی و شدیدبودن در برخوردها (عمل به احکام خدا) و عقوبت دردناک (به سزای اعمال‌رساندن مجرمان) و غضبش در راه خدا بود ... بیا و بشنو! هرچه زندگی کنی، روزگار عجائب [بیشتری] را به تو نشان می‌دهد و اگر [می‌خواهی از چیزی] تعجّب کنی، از گفتار اینان (مخالفان علی (علیه السلام)) تعجّب کن که گفتارشان تعجّب‌آور است. ای کاش می‌دانستم به چه چیزی پناهنده شده‌اند و به چه ستون و تکیهگاهی تکیه‌داده‌اند [و اعتماد کرده‌اند]! به خدا قسم که آنان دُم مرغ را گرفته و سر آن را رها کرده‌اند و گردن آن را رها کرده و دُمش را گرفته‌اند (ضرب المثلی است به معنای ترک‌کردن امر مهم و مشغول‌شدن به کار پست) قومی که می‌پندارد با این کار، عمل خوبی انجام داده است، ذلیل خواهدشد؛ آنها فاسدند امّا خود نمی‌دانند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۴۲ بحارالأنوار، ج۴۳، ص۱۵۸/ بحارالأنوار، ج۴۳، ص۱۵۹ و بحارالأنوار، ج۴۳، ص۱۶۱و الأمالی للطوسی، ص۳۷۴؛ فیهم: بالتفاوت اللفظی