الکاظم (علیه السلام)- وَ إِذَا قِیلَ لِهَؤُلَاءِ النَّاکِثِینَ الْبَیْعَهًَْ قَالَ لَهُمْ خِیَارُ الْمُؤْمِنِینَ کَسَلْمَانَ وَ الْمِقْدَادِ وَ عَمَّارٍ وَ أَبِی ذَرٍّ (.

امام کاظم (علیه السلام) [منظور از کسانی که به آنها گفته‌می شود در عبارت، لَهُمْ] کسانی هستند که بیعت شکستند. [و منظور از افرادی که این گروه را مخاطب قرار می‌دهند] مؤمنین برگزیده و نیکویی همچون سلمان، مقداد، ابوذر و عمّار (هستند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۴۲ بحارالأنوار، ج۳۷، ص۱۴۶/ الإمام العسکری، ص۱۱۹/ البرهان

الکاظم (علیه السلام)- کَمَا آمَنَ النَّاسُ الْمُؤْمِنُونَ کَسَلْمَانَ وَ الْمِقْدَادِ وَ أَبِی ذَرٍّ وَ عَمَّار (.ٍ

امام کاظم (علیه السلام) همان‌گونه که مردم با ایمانی مانند سلمان، مقداد، ابوذر و عمّار (ایمان آوردند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۴۴ بحارالأنوار، ج۳۷، ص۱۴۶/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۴۳/ الإمام العسکری، ص۱۱۹/ البرهان

الکاظم (علیه السلام)- قَالُوا فِی الْجَوَابِ لِمَنْ یُفْضُونَ إِلَیْهِ لَا لِهَؤُلَاءِ الْمُؤْمِنِینَ لِأَنَّهُمْ لَا یَجْسُرُونَ عَلَی مُکَاشَفَتِهِمْ بِهَذَا الْجَوَابِ وَ لَکِنَّهُمْ یَذْکُرُونَ لِمَنْ یُفْضُونَ إِلَیْهِمْ مِنْ أَهْلِیهِمْ الَّذِینَ یَثِقُونَ بِهِمْ مِنَ الْمُنَافِقِینَ وَ مِنَ الْمُسْتَضْعَفِینَ أَوْ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ هُمْ بِالسَّتْرِ عَلَیْهِمْ وَاثِقُونَ بِهِمْ یَقُولُونَ لَهُمْ أَ نُؤْمِنُ کَما آمَنَ السُّفَهاءُ یَعْنُونَ سَلْمَانَ وَ أَصْحَابَهُ لِمَا أَعْطَوْا عَلِیّاً (علیه السلام) خَالِصَ وُدِّهِمْ وَ مَحْضَ طَاعَتِهِمْ وَ کَشَفُوا رُءُوسَهُمْ بِمُوَالَاهًِْ أَوْلِیَائِهِ وَ مُعَادَاهًِْ أَعْدَائِهِ حَتَّی إِنِ اضْمَحَلَّ أَمْرُ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) طَحْطَحَهُمْ أَعْدَاؤُهُ وَ أَهْلَکَهُمْ سَائِرُ الْمُلُوکِ وَ الْمُخَالِفِینَ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) أَیْ فَهُمْ بِهَذَا التَّعَرُّضِ لِأَعْدَاءِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) جَاهِلُونَ سُفَهَاءُ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهاءُ الْأَخِفَّاءُ الْعُقُولِ وَ الْآرَاءِ الَّذِینَ لَمْ یَنْظُرُوا فِی أَمْرِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) حَقَّ النَّظَرِ فَیَعْرِفُوا نُبُوَّتَهُ وَ یَعْرِفُوا بِهِ صِحَّهًَْ مَا نَاطَهُ بِعَلِیٍّ (علیه السلام) مِنْ أَمْرِ الدِّینِ وَ الدُّنْیَا حَتَّی بَقُوا لِتَرْکِهِمْ تَأَمُّلَ حُجَجِ اللَّهِ جَاهِلِینَ وَ صَارُوا خَائِفِینَ مِنْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله).

امام کاظم (علیه السلام) منافقان نزد هرکس البته غیر از مؤمنین، چرا که جرأت نمی‌کردند جواب خود را در مقابل مؤمنین آشکار سازند به منافقان خاندان خود که به آنان اعتماد داشتند و یا بیچارگان و مؤمنینی که به آن‌ها در پنهان‌داشتن کلامشان اعتماد داشتند، می‌رسیدند این چنین جواب می‌دادند که آیا مانند نادانان ایمان بیاوریم و منظورشان سلمان (رحمة الله علیه) و یاران او بود؛ چرا که ایشان (سلمان (رحمة الله علیه) و یارانش) خالصانه دل به علی (علیه السلام) بسته و گوش به فرمان او سپرده‌بودند و آشکارا دوستداران او را دوست‌داشته و با بدخواهانش دشمنی می‌کردند؛ تا آنجا که وقتی امر [نبوّت و دوران زندگی] محمّد (به سر رسید دشمنان او خون ایشان را ریختند و دیگر فرمانروایان و مخالفان محمّد (آن‌ها را هلاک کردند. از این رو، منظور منافقان این بود که چون سلمان (رحمة الله علیه) و یارانش به مخالفت با دشمنان محمّد (پرداختند، نادان و کم خردند. خداوند عزّوجلّ [در جواب آنان] فرمود: آن‌ها سبک‌مغزان و سست‌اندیشهگانی هستند که در کار محمّد (به دقّت و شایستگی نمی‌نگرند تا پیامبری او را درک کنند و دریابند که او به راستی و برحق، خیر دین و دنیا را در گرو [اطاعت] علی (علیه السلام) نهاده است. امّا منافقان چون در نشانه‌های آشکار خداوند نمی‌اندیشند، نادان ماندند و از محمّد (هراسان شدند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۴۴ بحارالأنوار، ج۳۷، ص۱۴۶/ الإمام العسکری، ص۱۱۹؛ فیه: «یقصون» بدل «یفضون» ایضاً «یجترءون» بدل «یجسُرون»/ البرهان

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- یَا کُمَیْلُ! إِیَّاکَ وَ الْمِرَاءَ فَإِنَّکَ تُغْرِی بِنَفْسِکَ السُّفَهَاءَ إِذَا فَعَلْتَ وَ تُفْسِدُ الْإِخَاءَ. یَا کُمَیْلُ! إِذَا جَادَلْتَ فِی اللَّهِ تَعَالَی فَلَا تُخَاطِبْ إِلَّا مَنْ یُشْبِهُ الْعُقَلَاءَ وَ هَذَا قَوْلُ ضَرُورَهًٍْ، یَا کُمَیْلُ! هُمْ عَلَی کُلِّ حَالٍ سُفَهَاءُ کَمَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَی: أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهاءُ وَ لکِنْ لا یَعْلَمُون.

امام علی (علیه السلام) ای کمیل! از جدال بپرهیز زیرا [با این کار] نادانان را به این کار تشویق می‌کنی و برادری را تباه می‌کنی. ای کمیل! هرگاه درباره‌ی خدا بحث می‌کنی فقط و فقط خردمندان را مورد خطاب قرار بده و با آنان مباحثه‌کن و [رعایت] این سخن، ضروری است. ای کمیل! در هر حال ایشان نادانند چنان‌که خدای تعالی فرموده است: أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهاءُ وَ لکِنْ لایَعْلَمُونَ

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۴۶ بحارالأنوار، ج۷۴، ص۲۶۸/ بشارهًْ المصطفی، ص۲۶

الکاظم (علیه السلام)- وَ لَکِنْ لَا یَعْلَمُونَ أَنَّ الْأَمْرَ لَیْسَ کَذَلِکَ فَإِنَّ اللَّهَ یُطْلِعُ نَبِیَّهُ عَلَی أَسْرَارِهِمْ فَیَخْسَأُهُمْ وَ یَلْعَنُهُمْ وَ یُسْقِطُهُمْ.

امام کاظم (علیه السلام) منافقین نمی‌فهمند که امر، چنانچه آنان می‌پندارند نیست زیرا خداوند پیامبرش را بر اسرار ایشان آگاه می‌کند و سپس آن‌ها را طرد، لعن و نابود می‌کند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۴۶ الإمام العسکری، ص۱۱۹