يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱسۡتَعِينُواْ بِٱلصَّبۡرِ وَٱلصَّلَوٰةِۚ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ
153
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱسۡتَعِينُواْ بِٱلصَّبۡرِ وَٱلصَّلَوٰةِۚ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ
153
الرّضا (علیه السلام)- لَیْسَ فِی الْقُرْآنِ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِلَّا فِی حَقِّنَا.
امام رضا (علیه السلام) تمام آیاتی که در قرآن با یا أَیها الَّذِینَ آمَنُواْ آغاز شده، در حقّ ما میباشد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۳۶ البرهان/ بحارالأنوار، ج۳۷، ص۳۳۳
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَا أَنْزَلَ اللَّهُ آیَهًًْ فِیهَا یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِلَّا وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) رَأْسُهَا وَ أَمِیرُهَا.
پیامبر ( در هر آیهای که: یا أَیها الَّذِینَ آمَنُواْ آمدهباشد، علی (علیه السلام) در رأس آن و امیر آن است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۳۶ البرهان/ بحارالأنوار، ج۳۵، ص۳۵۲
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَا أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی فِی الْقُرْآنِ آیَهًًْ یَقُولُ فِیهَا یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إلَّا کَانَ عَلِیُّبْنُأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) شَرِیفَهَا وَ أَمِیرَهَا.
پیامبر ( در هر آیهای از قرآن که یا أَیها الَّذِینَ آمَنُواْ در آن آمدهباشد، علی (علیه السلام)، بزرگ و امیر آن است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۳۶ البرهان
الصّادق (علیه السلام)- الصَّبْرُ هُوَ الصَّوْمُ.
امام صادق (علیه السلام) منظور از صبر، روزه است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۳۶ البرهان/ بحارالأنوار، ج۹۳، ص۲۵۴
الباقر (علیه السلام)- یَا فُضَیْلُ أَبْلِغْ مَنْ لَقِیتَ مِنْ مَوَالِینَا عَنَّا السَّلَامَ وَ قُلْ لَهُمْ إِنِّی لَا أُغْنِی عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ شَیْئاً إِلَّا بِالْوَرَعِ فَاحْفَظُوا أَلْسِنَتَکُمْ وَ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ عَلَیْکُمْ بِالصَّبْرِ وَ الصَّلَاهًِْ إِنَّ اللهَ مَعَ الصَّابِرِینَ.
امام باقر (علیه السلام) ای فضیل! از طرف ما به دوستانمان سلام برسان و به آنها بگو «کاری از جانب شما ما را در برابر خدا غنی [و سربلند] نمیکند، مگر اینکه ورع داشتهباشید؛ زبان خود را حفظ کنید و دستهای خود را [از انجام گناه] نگهدارید و در ادای نماز و استعانت به صبر بکوشید که خداوند با صابران است».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۳۸ بحارالأنوار، ج۶۷، ص۳۰۸/ مستطرفات السرایر، ص۵۸۷/ النورالثقلین/ البرهان
الصّادق (علیه السلام)- فَمَنْ صَبَرَ کُرْهاً وَ لَمْ یَشْکُ إِلَی الْخَلْقِ وَ لَمْ یَجْزَعْ بِهَتْکِ سِتْرِهِ فَهُوَ مِنَ الْعَامِّ وَ نَصِیبُهُ مَا قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ بَشِّرِالصَّابِرِینَ أَیْ بِالْجَنَّهًِْ وَالْمَغْفِرَهًِْ وَ مَنِ اسْتَقْبَلَ الْبَلَاءَ بِالرُّحْبِ وَ صَبَرَ عَلَیسَکِینَهًٍْ وَ وَقَارٍ فَهُوَ مِنَالْخَاصِّ وَ نَصِیبُهُ مَا قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِنّاللهَ مَعَ الصَّابِرِینَ.
امام صادق (علیه السلام) کسیکه به اجبار صبر کرده، به مردم شکوه نکرده و با پردهدری بیتابی ننماید، او از عوام است و بهرهی او چیزی است که خداوند فرمود: ِبَشِّرِ الصَّابِرین یعنی به بهشت و غفران الهی بشارت دهید و امّا آنکه با روی باز به استقبال بلا رفته و با آرامش و متانت بر آن صبر کند، او از خواص است و بهرهی او این سخن پروردگار است: إِنّاللهَ مَعَ الصَّابِرِینَ
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۳۸ بحارالأنوار، ج۶۸، ص۹۰/ مصباح الشریعهًْ، ص۱۸۵/ مستدرک الوسایل، ج۲، ص۴۲۷/ النورالثقلین؛ فیه: «فمن صبر ... و المغفرهًْ» محذوفٌ