العسکری (علیه السلام)- الدَّاعُونَ بِهَذَا الدُّعَاءِ عَلَی هَذَا الْوَصْفِ.

امام عسکری (علیه السلام) کسانی که این دعا را [که در آیه‌ی قبل آمد] بدین صورت می‌خوانند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۹۲ بحارالأنوار، ج۹۶، ص۲۵۷

العسکری (علیه السلام)- لِأَنَّهُ لَا یَشْغَلُهُ شَأْنٌ عَنْ شَأْنٍ وَ لَا مُحَاسَبَهًُْ أَحَدٍ مِنْ مُحَاسَبَهًِْ آخَرَ فَإِذَا حَاسَبَ أَحَداً فَهُوَ فِی تِلْکَ الْحَالِ مُحَاسِبٌ لِلْکُلِّ یُتِمُّ حِسَابَ الْکُلِّ بِتَمَامِ حِسَابِ وَاحِدٍ وَ هُوَ کَقَوْلِهِ ما خَلْقُکُمْ وَ لا بَعْثُکُمْ إِلَّا کَنَفْسٍ واحِدَةٍ لَا یَشْغَلُهُ خَلْقُ وَاحِدٍ عَنْ خَلْقِ آخَرَ وَ لَا بَعْثُ وَاحِدٍ عَنْ بَعْثِ آخَر.

امام عسکری (علیه السلام) [و خداوند، سریع‌الحساب است]. زیرا رسیدگی به کاری، او را از رسیدگی به دیگر امور باز نمی‌دارد و حسابرسی به امور یک فرد، او را از محاسبه شخص دیگر غافل نمی‌کند و چنانچه پروردگار به حساب فردی رسیدگی کند، در همان زمان به حساب همگان رسیدگی می‌کند. محاسبه‌ی همه با پایان‌رسیدن حساب یک نفر به پایان می‌رسد. و این همچون کلام خداونداست: آفرینش و برانگیختن [و زندگی دوباره] همه‌ی شما [در قیامت] همانند یک فرد بیش نیست. (لقمان/۲۸) آفریدن یک بنده، او را از خلقت دیگری غافل نمی‌کند و برانگیختن فردی [در قیامت] او را از مبعوث‌کردن فرد دیگر باز نمی‌دارد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۹۲ بحارالأنوار، ج۹۶، ص۲۵۷/ الإمام العسکری، ص۶۰۵