العسکری (علیه السلام)- لَمَّا ذَکَرَ اللَّهُ تَعَالَی الْفَرِیقَیْنِ أَحَدُهُمَا وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یُعْجِبُکَ قَوْلُهُ وَ الثَّانِی وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ وَ بَیَّنَ حَالَهُمَا وَ دَعَا النَّاسَ إِلَی حَالِ مَنْ رَضِیَ صَنِیعَهُ فَقَالَ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِی السِّلْمِ کَافَّةً.

امام عسکری (علیه السلام) وقتی خداوند این دو گروه: از مردم، کسانی هستند که گفتار آنان، [در زندگی دنیا] مایه‌ی اعجاب تو می‌شود. (بقره/۲۰۴) و و بعضی از مردم [با ایمان و فداکار، همچون علی (علیه السلام) در «لیلهًْ المبیت» به هنگام خفتن در جایگاه پیغمبر، جان خود را [به‌خاطر خشنودی خدا] می‌فروشند. (بقره/۲۰۷) (گروه نیکان و بدان که در آیات قبل از آن‌ها سخن گفته شد) را یاد و حال ایشان را بیان کرد و مردم را به حال کسی‌که کارش مورد رضایت اوست، فراخواند فرمود: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِی السِّلْمِ کَافَّةً.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۱۲ بحارالأنوار، ج۳۶، ص۱۱۰/ الإمام العسکری، ص۶۲۶

الباقر (علیه السلام)- عَنْ زُرَارَهًَْ وَ حُمْرَانَ وَ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مُسْلِم قَالُوا: سَأَلْنَاهُمَا عَنْ قَوْلِ اللَّهِ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِی السِّلْمِ کَافَّةً قَالَ: أُمِرُوا بِمَعْرِفَتِنَا.

امام باقر (علیه السلام) زراره، حمران و محمّدبن‌مسلم گفته‌اند: از امام باقر درباره‌ی آیه‌ی یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِی السِّلْمِ کَافَّةً از امام (علیه السلام) سؤال کردیم. [امام] فرمود: «یعنی مردم مأمور به معرفت ما اهل‌بیت (علیهم السلام) هستند». (در این آیه، به مردم امر شده که به معرفت ما دست یابند).

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۱۲ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۱۵۹/ العیاشی، ج۱، ص۱۰۲/ نورالثقلین/ البرهان

الباقر (علیه السلام)- فِی وَلَایَتِنَا.

امام باقر (علیه السلام) یعنی در ولایت ما [داخل شوید].

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۱۴ بحارالأنوار، ج۳۵، ص۳۴۲/ القمی، ج۱، ص۷۰/ المناقب، ج۳، ص۹۶/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۹۸/ نورالثقلین/ بشارهًْ المصطفی، ص۱۹۷/ البرهان

الباقر (علیه السلام)- وَلَایَهًُْ أَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ وَ وَلَایَهًُْ أَوْلَادِه (.

امام باقر (علیه السلام) [پذیرش] ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) و فرزندانش (علیهم السلام) [همان دخول در سِلْمْ است].

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۱۴ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۱۵۹/ العیاشی، ج۱، ص۱۰۲/ نورالثقلین/ البرهان

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- ادْخُلُوا فِی السِّلْمِ کَافَّةً فَقَالَ وِلَایَتُنَا أهْلَ البَیْتِ (.

امام علی (علیه السلام) السِّلْمِ شامل ولایت ما اهل‌بیت (علیهم السلام) می‌باشد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۱۴ بناءالمقالهًْ الفاطمیهًْ، ص۲۶۳

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- أَلَا إِنَّ الْعِلْمَ الَّذِی هَبَطَ بِهِ آدَمُ (علیه السلام) وَ جَمِیعَ مَا فُضِّلْتِ بِهِ النَّبِیُّونَ إِلَی خَاتَمِ النَّبِیِّینَ وَ الْمُرْسَلِینَ فِی عِتْرَهًِْ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ وَ الْمُرْسَلِینَ فَأَیْنَ یُتَاهُ بِکُمْ؟ وَ أَیْنَ تَذْهَبُونَ یَا مَعَاشِرَ مَنْ فُسِخَ مِنْ أَصْلَابِ أَصْحَابِ السَّفِینَهًِْ؟ فَهَذَا مِثَلُ مَا فِیکُمْ فَکَمَا نَجَا فِی هَاتِیکَ مِنْهُمْ مَنْ نَجَا فَکَذَلِکَ یَنْجُو فِی هَذِهِ مِنْکُمْ مَنْ نَجَا وَ رَهَنَ ذِمَّتِی وَ وَیْلُ لِمَنْ تَخَلَّفَ عَنْهُمْ إَِنَّهُمْ فِیکُمْ کَأَصْحَابِ الْکَهْفِ وَ مَثَلُهُمْ بَابُ حِطَّهًٍْ وَ هُمْ بَابُ السِّلْمِ.

امام علی (علیه السلام) علمی که بر آدم (علیه السلام) داده‌شد و تمام فضائلی که پیامبران تا نبی و رسول خاتم (صلی الله علیه و آله)، بدان برتری یافتند، در خاندان پیامبر و رسول خاتم (صلی الله علیه و آله) نهفته است. پس به کدام سو گمراه‌شده‌اید؟ ای گروه فرزندان فاسدشده‌ی بازماندگان از کشتی نوح (علیه السلام) به کجا می‌روید؟! مَثَل کشتی حضرت نوح، مَثَل آن چیزیست که در بین شماست؛ [یعنی اهل‌بیت (علیهم السلام)] همان‌طور که نجات‌یافته‌ی آن‌ها در آن کشتی نجات یافت، نجات‌یافته‌ی شما [نیز] در این کشتی (اهل‌بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله)) رهایی یافته و در عهد و پیمان من ثابت و پایدار می‌ماند و وای بر کسی‌که از ایشان تخلّف کند! خاندان پیامبر (صلی الله علیه و آله)، در بین شما مانند اصحاب کهف هستند و مَثَل ایشان، باب حطّه (دری که بنی‌اسرائیل با توسّل به آن مورد آمرزش قرار گرفتند) است و اینان باب سلم هستند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۱۴ بحارالأنوار، ج۳۶، ص۱۱۰/ الإمام العسکری، ص۶۲۶

العسکری (علیه السلام)- وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّیْطانِ مَا یَتَخَطَّی بِکُمْ إِلَیْهِ الشَّیْطَانُ مِنْ طَرِیقِ الْغَیِّ وَ الضَّلَالِ وَ یَأْمُرُکُمْ بِهِ مِنِ ارْتِکَابِ الْآثَامِ الْمُوبِقَاتِ.

امام عسکری (علیه السلام) وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّیْطانِ آن راهی که شیطان شما را به‌سوی آن می‌کشاند، راه سرکشی و گمراهی است و آنچه شما را بدان امر می‌کند، انجام گناهان کبیره می‌باشد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۱۴ بحارالأنوار، ج۳۵، ص۳۴۲/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۹۹/ المناقب، ج۳، ص۹۶/ بشارهًْ المصطفی، ص۱۹۷/ نورالثقلین/ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- وَ إِنْ حَلَفَ عَلَی شَیْءٍ وَ الَّذِی عَلَیْهِ إِتْیَانُهُ خَیْرٌ مِنْ تَرْکِهِ فَلْیَأْتِ الَّذِی هُوَ خَیْرٌ وَ لَا کَفَّارَهًَْ عَلَیْهِ إِنَّمَا ذَلِکَ مِنْ خُطُواتِ الشَّیْطان.

امام صادق (علیه السلام) اگر شخص بر چیزی سوگند یاد کرد [که کاری را انجام ندهد] ولی آن‌کار از آن دسته کارها باشد که انجام آن از ترکش بهتر است، کاری را که بهتر است باید انجام دهد [اگر چه منجر به شکستن قسم شود] بدون آنکه کفّاره‌ای برعهده‌ی او باشد زیرا این‌گونه قسم‌ها از گام‌های شیطان است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۱۶ الکافی، ج۷، ص۴۴۶/ نورالثقلین

الصّادق (علیه السلام)- سُئِلَ عَنِ الرَّجُلِ یَقُولُ عَلَیَ أَلْفُ بَدَنَهًٍْ وَ هُوَ مُحْرِمٌ بِأَلْفِ حَجَّهًٍْ قَالَ تِلْکَ خُطُوَاتُ الشَّیْطَان.

امام صادق (علیه السلام) در مورد قسمِ مردی سؤال شد که گفته است: «[طبق یک قسم که خورده‌ام] قربانی‌کردن هزار شتر [در موسم حج] بر من واجب است و لازمه‌ی این کار این است که هزار بار حجّ [واجب] بروم [که عقلاً محال است]». حضرت فرمود: «[این‌گونه قسم‌ها و] این کارها از گام‌ها [و نقشه‌های] شیطان است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۱۶ من لایحضره الفقیه، ۳، ص۳۶۶/ نورالثقلین