علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- هُوَ قَوْلُ الرَّجُلِ فِی کُلِ حَالَهًٍْ لَا وَ اللَّهِ وَ بَلَی وَ اللَّه.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) آن است که شخص در هر حالی با جملاتی مثل «نه! به خدا قسم!» یا «آری! به خدا قسم!» قسم بخورد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۸ مجمع البحرین، ج۴، ص۲۱۲/ القمی، ج۱، ص۷۳/ نورالثقلین

الصّادق (علیه السلام)- لَا تَحْلِفُوا بِاللَّهِ صَادِقِینَ وَ لَا کَاذِبِینَ فَإِنَّهُ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ وَ لا تَجْعَلُوا اللهَ عُرْضَةً لِأَیْمانِکُمْ.

امام صادق (علیه السلام) به خدا سوگند یاد نکنید! چه راستگو باشید و چه دروغگو؛ زیرا خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: وَ لا تَجْعَلُوا اللهَ عُرْضَةً لِأَیْمانِکُمْ

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۸ الکافی، ج۷، ص۴۳۴/ تهذیب الأحکام، ج۸، ص۲۸۲/ من لایحضره الفقیه، ج۳، ص۳۶۲؛ فیه: «فان الله..ذلک» زیادهًْ/ بحارالأنوار، ج۷۳، ص۴۷/ النوادرللأشعری، ص۵۱

الصّادق (علیه السلام)- مَنْ حَلَفَ بِاللَّهِ کَاذِباً کَفَرَ وَ مَنْ حَلَفَ بِاللَّهِ صَادِقاً أَثِمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ وَ لا تَجْعَلُوا اللهَ عُرْضَةً لِأَیْمانِکُمْ.

امام صادق (علیه السلام) هرکس به خدا به دروغ سوگند بخورد، کافر گشته است و هرکس به راست به خدا سوگند بخورد، گناه کرده است؛ زیرا خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: وَ لا تَجْعَلُوا اللهَ عُرْضَةً لِأَیْمانِکُمْ

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۸ الکافی، ج۷، ص۴۳۴/ من لایحضره الفقیه، ج۳، ص۳۷۳/ بحارالأنوار، ج۱۰۱، ص۲۸۳/ الاختصاص، ص۲۵/ وسایل الشیعه، ج۲۳، ص۱۹۸/ نورالثقلین/ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- هُوَ الرَّجُلُ یَحْلِفُ أَلَّا یُکَلِّمَ أَخَاهُ أَوْ أَبَاهُ أَوْ أُمَّهُ أَوْ مَا أَشْبَهَ ذَلِکَ مِنْ قَطِیعَهًِْ رَحِمٍ أَوْ ظُلْمٍ أَوْ إِثْمٍ فَعَلَیْهِ أَنْ یَفْعَلَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ وَ لَا حِنْثَ عَلَیْهِ إِنْ حَلَفَ أَلَّا یَفْعَلَهُ.

امام صادق (علیه السلام) اگر فرد سوگند یاد کرد که با برادر، پدر، مادر، و یا خویشاوندانی نظیر آنان سخن نگوید که در نتیجه‌ی آن، قطع رحم صورت گیرد و یا ظلمی یا گناهی مرتکب شود، باید در این حالت امر خداوند را اطاعت کند و گناهی بر ذمّه‌ی او نیست که به سوگندش که سوگند خورده آن کار را انجام ندهد عمل نکند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۸ مستدرک الوسایل، ج۱۶، ص۴۳/ دعایم الإسلام، ج۲، ص۹۹

الصّادق (علیه السلام)- إِذَا اسْتَعَانَ رَجُلٌ بِرَجُلٍ عَلَی صُلْحٍ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ رَجُلٍ فَلَا یَقُولَنَّ إِنَّ عَلَیَّ یَمِیناً أَلَّا أَفْعَلَ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ وَ لا تَجْعَلُوا اللهَ عُرْضَةً لِأَیْمانِکُمْ أَنْ تَبَرُّوا وَ تَتَّقُوا وَ تُصْلِحُوا بَیْنَ النَّاسِ.

امام صادق (علیه السلام) اگر مردی از مرد دیگر کمک بخواهد تا بین او و دیگری آشتی برقرار کند، آن مرد نباید بگوید که «من قسم خورده‌ام که این کار را انجام ندهم». و آیه‌ی: وَلاَ تَجْعَلُواْ اللهَ عُرْضَةً لِّأَیمَانِکُمْ أَن تَبَرُّواْ وَتَتَّقُواْ وَتُصْلِحُواْ بَینَ النَّاسِ به همین معنا است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۶۰ بحارالأنوار، ج۱۰۱، ص۲۲۴/ العیاشی، ج۱، ص۱۱۲/ مستدرک الوسایل، ج۱۶، ص۷۷/ نورالثقلین/ البرهان