سوره بقره - آیه 254 جزء 3 - صفحه 42

    يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَٰكُم مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ يَوۡمࣱ لَّا بَيۡعࣱ فِيهِ وَلَا خُلَّةࣱ وَلَا شَفَٰعَةࣱۗ وَٱلۡكَٰفِرُونَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ

    254

تفسیر روایی
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از آنچه به شما روزی داده‌ایم، انفاق کنید! پیش از آنکه روزی فرا رسد که در آن، نه خرید و فروش است (تا بتوانید سعادت و نجات از کیفر را برای خود خریداری کنید)، و نه دوستی (و رفاقتهای مادی سودی دارد)، و نه شفاعت؛ (زیرا شما شایسته شفاعت نخواهید بود.) و کافران، خود ستمگرند؛ (هم به خودشان ستم می‌کنند، هم به دیگران).
1 (بقره/254)

الباقر (علیه السلام)- فِی قَوْلِهِ تَعَالَی أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناکُمْ قَالَ مِمَّا رَزَقَکُمُ اللَّهُ عَلَی مَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَیْکُمْ فِیمَا مَلَکَتْ أَیْمَانُکُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ فِی الضَّعِیفَیْنِ یَعْنِی النِّسَاءَ وَ الْیَتِیمَ فَإِنَّمَا هُمْ عَوْرَهًٌْ.

امام باقر (علیه السلام) امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی سخن خداوند أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناکُمْ فرمود: «از کنیزانی که خداوند توانایی تملّکشان را به شما بخشیده است، انفاق کنید و در حقّ ضعیفان که همان زنان وکودکان می‌باشند، پرهیزکار باشید زیرا آن‌ها گرفتار عیب و نقص (کمبود مالی) هستند».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۲۸۸ بحارالأنوار، ج۷۶، ص۲۶۸/ الأمالی للطوسی، ص۳۷۰

2 (بقره/254)

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- یَوْمٌ لا بَیْعٌ فِیهِ وَ لا خُلَّةٌ وَ لا شَفاعَةٌ أَی صداقهًْ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) یَوْمٌ لا بَیْعٌ فِیهِ وَ لا خُلَّةٌ وَ لا شَفاعَةٌ یعنی در آن روز، صدقه به کار نمی‌آید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۲۸۸ القمی، ج۱، ص۸۴/ البرهان؛ فیه: «یوم لا بیع ... لا شفاعهًْ» محذوفٌ

3 (بقره/254)

الصّادق (علیه السلام)- فَأَیْنَ یَا مُفَضَّلُ الْآیَاتُ مِنَ الْقُرْآنِ فِی أَنَّ الْکَافِرَ ظَالِمٌ قَالَ نَعَمْ یَا مَوْلَایَ قَوْلُهُ تَعَالَی وَ الْکافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ وَ الْکَافِرُونَ هُمُ الْفاسِقُونَ وَ مَنْ کَفَرَ وَ فَسَقَ وَ ظَلَمَ لَا یَجْعَلُهُ اللَّهُ لِلنَّاسِ إِمَاماً قَالَ الصّادق (علیه السلام) أَحْسَنْتَ یَا مُفَضَّلُ.

امام صادق (علیه السلام) امام صادق (علیه السلام) در خطاب به مفضّل فرمود: «ای مفضّل! آیا می‌دانی کدام آیات قرآن است که کافر را ظالم دانسته است»؟ عرض کرد: «آری ای مولای من! این آیه است: الْکافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ و کافران همان فاسقانند؛ کسی که کافر، فاسق و ظالم باشد، خدا او را پیشوای مردم قرار نمی‌دهد». حضرت فرمود: «احسنت ای مفضل»!

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۲۸۸ بحارالأنوار، ج۵۳، ص۲۴

4 (بقره/254)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- الْمُخَالِفُ لِعَلِیٍ (علیه السلام) بَعْدِی کَافِرٌ وَ الشَّاکُّ بِهِ مُشْرِک.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) کسی‌که پس از من با علی (علیه السلام) مخالفت کند، کافر و آنکه درباره‌ی او شک کند، مشرک می‌باشد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۲۸۸ بحارالأنوار، ج۲۷، ص۲۲۶

5 (بقره/254)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَنْ نَاصَبَ عَلِیّاً (علیه السلام) حَارَبَ اللَّهَ وَ مَنْ شَکَّ فِی عَلِیٍّ (علیه السلام) فَهُوَ کَافِرٌ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) هرکس با علی (علیه السلام) دشمنی کند، با خدا نبرد کرده است و آنکه درباره‌ی [حقّانیّت] او شک کند، کافر است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۲۸۸ بحارالأنوار، ج۲۷، ص۲۳۳/ الإمالی، ص۶۷۳