وَٱتَّقُواْ يَوۡمࣰا تُرۡجَعُونَ فِيهِ إِلَى ٱللَّهِۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفۡسࣲ مَّا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ
281
وَٱتَّقُواْ يَوۡمࣰا تُرۡجَعُونَ فِيهِ إِلَى ٱللَّهِۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفۡسࣲ مَّا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ
281
ابن عباس (رحمة الله علیه)- هِیَ آخِرُ آیَهًٍْ نَزَلَتْ مِنَ السَّمَاءِ فَعَاشَ بَعْدَهَا أَحَداً وَ عِشْرِینَ یَوْماً.
ابنعباس (رحمة الله علیه) این آخرین آیهای بود که از آسمان نازل شد و بعد از آن، پیامبر (صلی الله علیه و آله) بیست و یک روز در قید حیات بود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۴۰۴ بحارالأنوار، ج۲۲، ص۴۷۱/ البرهان
أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- أَمَّا التَّرْهِیبُ فِی کِتَابِ اللَّهِ فَقَوْلُهُ سُبْحَانَه وَ اتَّقُوا یَوْماً تُرْجَعُونَ فِیهِ إِلَی اللهِ ثُمَّ تُوَفَّی کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ.
امام علی (علیه السلام) و امّا این سخن خداوند سبحان: اتَّقُوا یَوْماً تُرْجَعُونَ فِیهِ إِلَی اللهِ ثُمَّ تُوَفَّی کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ مصداق ترساندن [از قیامت] در کتاب خداست.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۴۰۴ بحارالأنوار، ج۹۰، ص۶۵
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- عَنْ بِلَالِبْنِسَعْدٍ رَفَعَهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَرْبَعُ خِصَالٍ جَارِیَاتٌ عَلَیْکُمْ مِنَ الرَّحْمَنِ مَعَ ظُلْمِکُمْ أَنْفُسَکُمْ وَ خَطَایَاکُمْ أَمَّا رِزْقُهُ فَدَارٌّ عَلَیْکُمْ وَ أَمَّا رَحْمَتُهُ فَغَیْرُ مَحْجُوبَهًٍْ عَنْکُمْ وَ أَمَّا سَتْرُهُ فَشَائِعٌ عَلَیْکُمْ وَ أَمَّا عِقَابُهُ فَلَمْ یُعَجِّلْ عَلَیْکُمْ وَ أَنْتُمْ مَعَ ذَلِکَ تَجْتَرُونَ عَلَی إِلَهِکُمْ أَنْتُمُ الْیَوْمَ تَتَکَلَّمُونَ وَ اللَّهُ سَاکِتٌ عَنْکُمْ فَیُوشِکُ أَنْ یَتَکَلَّمَ وَ تَسْکُتُونَ ثُمَّ یَثُورَ مِنْ أَعْمَالِکُمْ دُخَانٌ تَسْوَدُّ مِنْهُ الْوُجُوهُ ثُمَّ تَلا وَ اتَّقُوا یَوْماً تُرْجَعُونَ فِیهِ إِلَی اللهِ ثُمَّ تُوَفَّی کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله) رسولخدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «خداوند رحمان با وجود ظلمهایی که به خودتان میکنید و گناهانی که مرتکب میشوید، چهار ویژگی را از سوی خود برای شما جاری کرده است: رزقش را پیرامون شما قرار داد؛ رحمتش، از شما پنهان نیست؛ رازداریاش، در حقّ شما شایع است و در إعمال عذابش، برشما عجله نمیکند. و امّا شما با وجود این، برخدای خود گستاخ میشوید. شما امروز سخن میگویید و خداوند دربارهی شما سکوت میکند [و اجازه میدهد هر کاری حتّی خطا بکنید. آن روز] نزدیک است که او شروع به صحبت بکند و شما ساکت شوید؛ آن هنگام از اعمالتان دودی بلند میشود که صورتتان را سیاه میکند. سپس آیهی: وَ اتَّقُوا یَوْماً تُرْجَعُونَ فِیهِ إِلَی اللهِ ثُمَّ تُوَفَّی کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا یُظْلَمُون را تلاوت نمود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۴۰۴ مجموعه ورام، ج۲، ص۳۴