أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- کَانَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) بِالْکُوفَهًِْ فِی الْجَامِعِ إِذْ قَامَ إِلَیْهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ فَقَالَ: یَا أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) إِنِّی أَسْأَلُکَ عَنْ أَشْیَاءَ. فَقَالَ: سَلْ تَفَقُّهاً وَ لَا تَسْأَلْ تَعَنُّتاً فَأَحْدَقَ النَّاسُ بِأَبْصَارِهِمْ. فَقَالَ: أَخْبِرْنِی عَنْ أَوَّلِ مَا خَلَقَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی. فَقَالَ: خَلَقَ النُّور.

امام علی (علیه السلام) روزی امیرالمؤمنین (علیه السلام) در مسجد جامع کوفه بود. مردی از اهالی شام از جای خود به‌سوی او حرکت کرده و گفت: «ای امیرالمؤمنین (علیه السلام)! من چند سؤال از شما دارم». فرمود: «بپرس؛ امّا برای فهمیدن نه برای سرزنش و لج‌بازی»! سپس مردم چشم به آن مرد دوختند. او گفت: «به من خبر بده! اوّلین چیزی که خداوند تبارک‌وتعالی آفریده چیست»؟ حضرت علی (علیه السلام) فرمود: «نور [را خلق کرد]».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۱۰ نورالثقلین/ بحارالأنوار، ج۱۰، ص۷۵

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- هُوَ الَّذِی خَلَقَ لَکُمْ ما فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً خَلَقَ لَکُمْ ما فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً لِتَعْتَبِرُوا بِهِ وَ تَتَوَصَّلُوا بِهِ إِلَی رِضْوَانِهِ وَ تَتَوَقَّوْا بِهِ مِنْ عَذَابِ نِیرَانِهِ.

امام علی (علیه السلام) خداوند، کسی است که همه‌ی آنچه در زمین است را برای شما آفرید تا از آن عبرت گیرید و به‌سبب آن راه بهشت را بیابید و بدان وسیله خود را از عذاب دوزخ او به دور داشته و حفظ کنید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۱۲ بحارالأنوار، ج۳، ص۴۰/ الإمام العسکری، ص۲۱۵/ عیون أخبارالرضا (ج۱، ص۶۶۸/ نورالثقلین/ البرهان

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- هُوَ الَّذِی خَلَقَ لَکُمْ ما فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً خَلَقَ لَکُمْ {ما فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً ...} أَخَذَ فِی خَلْقِهَا وَ إِتْقَانِهَا.

امام علی (علیه السلام) خداوند کسی است که همه‌ی آنچه در زمین است را برای شما آفرید ... و شروع به آفرینش زمین و استوارساختن آن کرد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۱۲ بحارالأنوار، ج۳، ص۴۰/ الإمام العسکری، ص۲۱۵/ عیون أخبارالرضا (ج۱، ص۶۶۸/ نورالثقلین/ البرهان

ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- ... یَعْنِی صَعِدَ أَمْرُهُ إِلَی السَّمَاءِ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) یعنی سپس فرمانش بر عالم بالا و پرداختن آسمان مقدّر شد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۱۲ بحارالأنوار، ج۵۴، ص۲۰۵

ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- فِی قَوْلِهِ تَعَالَی ... فَسَوَّاهُنَّ یَعْنِی خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ قَالَ أَجْرَی النَّارَ عَلَی الْمَاءِ فَبَخَرَ الْبَحْرُ فَصَعِدَ فِی الْهَوَاءِ فَجَعَلَ السَّمَاوَاتِ مِنْه.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) فَسَوّاهُنَّ یعنی هفت آسمان را آفرید. و خدا آتش (موادّ مذاب) را به آب، روان کرد؛ پس آب دریا بخار شد و به هوا برآمد و خداوند از این بخار، آسمان را خلق کرد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۱۲ بحارالأنوار، ج۵۴، ص۲۰۵

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- کَانَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) بِالْکُوفَهًِْ فِی الْجَامِعِ إِذْ قَامَ إِلَیْهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ فَقَالَ: یَا أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام)! إِنِّی أَسْأَلُکَ عَنْ أَشْیَاءَ ... سَأَلَهُ عَن أَلْوَانِ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَ أَسْمَائِهَا؟ فَقَالَ لَهُ: اسْمُ السَّمَاءِ الدُّنْیَا رَفِیعٌ وَ هِیَ مِنْ مَاءٍ وَ دُخَانٍ وَ اسْمُ السَّمَاءِ الثَّانِیَهًِْ قَیْدُومٌ وَ هِیَ عَلَی لَوْنِ النُّحَاسِ وَ السَّمَاءُ الثَّالِثَهًُْ اسْمُهَا المادون وَ هِیَ عَلَی لَوْنِ الشَّبَهِ وَ السَّمَاءُ الرَّابِعَهًُْ اسْمُهَا أرفلون وَ هِیَ عَلَی لَوْنِ الْفِضَّهًِْ وَ السَّمَاءُ الْخَامِسَهًُْ اسْمُهَا هیعون وَ هِیَ عَلَی لَوْنِ الذَّهَبِ وَ السَّمَاءُ السَّادِسَهًُْ اسْمُهَا عَرُوسٌ وَ هِیَ یَاقُوتَهًٌْ خَضْرَاءُ وَ السَّمَاءُ السَّابِعَهًُْ اسْمُهَا عَجْمَاءُ وَ هِیَ دُرَّهًٌْ بَیْضَاء.

امام علی (علیه السلام) علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) در مسجد جامع کوفه حضور داشت که مردی از اهالی شام به نزد ایشان آمد و از حضرت پرسید: «من درباره‌ی چندین مسئله‌ی از شما سؤال دارم ...» او درباره‌ی رنگ‌ها و نام‌های هفت آسمان از حضرت (علیه السلام) سؤال کرد. حضرت (علیه السلام) در جواب به او فرمود: «آسمانِ اوّل متشکّل از آب و دود است و «رفیع» نام دارد؛ و آسمان ِدوّم به رنگ مس قرمز است و «قیذوم» نامیده می‌شود؛ سوّمین آسمان به رنگ فلز برنج است و «ماروم» خوانده‌می‌شود؛ آسمان ِچهارم نقره‌ای رنگ است و «ارفلون» نامیده‌می‌شود؛ و نام آسمان ِپنجم «هیعون» است و طلایی رنگ می‌باشد؛ نام آسمان ِششم «عروس» است که هم رنگ یاقوت سبز است و در نهایت «عجماء» که چون مروایدی سفید است و نام هفتمین طبقه آسمان می‌باشد».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۱۴ نورالثقلین/ علل الشرایع، ج۲، ص۵۹۳

امیرالمؤمنین (علیه السلام)- لِعِلْمِهِ بِکُلِ شَیْءٍ عَلِمَ الْمَصَالِحَ.

امام علی (علیه السلام) خداوند به علّت احاطه‌ی علمش نسبت به همه چیز، تمام مصالح امور را می‌داند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۱۴ بحارالأنوار، ج۳، ص۴۰/ الإمام العسکری، ص۲۱۵/ عیون أخبارالرضا (ج۱، ص۶۶۸/ نورالثقلین/ البرهان