الصّادق (علیه السلام)- الحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی ... عَجَزَتِ الْمَلَائِکَهًُْ عَلَی قُرْبِهِمْ مِنْ کُرْسِیِّ کَرَامَتِهِ وَ طُولِ وَلَهِهِمْ إِلَیْهِ وَ تَعْظِیمِ جَلَالِ عِزِّهِ وَ قُرْبِهِمْ مِنْ غَیْبِ مَلَکُوتِهِ أَنْ یَعْلَمُوا مِنْ أَمْرِهِ إِلَّا مَا أَعْلَمَهُمْ وَ هُمْ مِنْ مَلَکُوتِ الْقُدْسِ بِحَیْثُ هُمْ وَ مِنْ مَعْرِفَتِهِ عَلَی مَا فَطَرَهُمْ عَلَیْهِ أَنْ قَالُوا سُبْحانَکَ لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا.

امام صادق (علیه السلام) حمد مخصوص خدائی است که ... همه‌ی فرشتگان با وجود نزدیکی ایشان به کرسیّ کرامت او و مدّت طولانی سرگردانیشان در [عظمت] خدا و نیز بزرگ‌داشتن جلال عزّتش و نزدیک بودنشان به غیب ملکوت، از دانستن چیزی غیر از آنچه خدا به آنان آموخت، عاجز بودند جایگاه آنان در عالم ملکوت قدس الهی، فقط محصور به همان جایگاه است و علم و معرفتشان به اندازه‌ایست که آن‌ها را آفریده؛ لذا آنان در جواب خداوند گفتند: سُبْحانَکَ لا عِلْمَ لَنا إِلّا ما عَلَّمْتَنا

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۳۸ بحارالأنوار، ج۴، ص۲۷۴/ التوحید، ص۴۸/ نورالثقلین

العسکری (علیه السلام)- العَلِیمُ بِکُلِّ شَیْءٍ.

امام عسکری (علیه السلام) به همه‌ی چیزها علم دارد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۴۰ بحارالأنوار، ج۱۱، ص۱۱۷/ الإمام العسکری، ص۲۱۶/ البرهان