فَيَذَرُهَا قَاعࣰا صَفۡصَفࣰا
106فَيَذَرُهَا قَاعࣰا صَفۡصَفࣰا
106علیبنإبراهیم (رحمة الله علیه)- وَ قَوْلُهُ قاعاً صَفْصَفاً فَالْقَاعُ الَّذِی لَا تُرَابَ عَلَیْهِ وَ الصَّفْصَفُ الَّذِی لَا نَبَاتَ لَهُ.
علیّّّّّبنابراهیم ( قَاعًا صَفْصَفًا؛ قَاعًا زمینی است که خاکی ندارد. و صَفْصَفًا؛ زمینی است که هیچ نباتی ندارد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۲۸۲ القمی؛ ج۲، ص۶۷/ نورالثقلین