سوره طه - آیه 107 جزء 16 - صفحه 319

    لَّا تَرَىٰ فِيهَا عِوَجࣰا وَلَآ أَمۡتࣰا

    107
تفسیر روایی
که در آن هیچ کژی و پستی و بلندی نمی بینی.
1 (طه/107)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- أَبُوهُرَیْرَهًَْ عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) قَالَ یُبَدِّلُ اللَّهُ الْأَرْضَ غَیْرَ الْأَرْضِ وَ السَّمَاوَاتِ فَیَبْسُطُهَا وَ یَمُدُّهَا مَدَّ الْأَدِیمِ الْعُکَاظِیِّ لا تَری فِیها عِوَجاً وَ لا أَمْتاً.

پیامبر ( ابوهریره نقل می‌کند: پیامبر (فرمود: خدای متعال زمین را دگرگون کرده به‌طوری که غیر از زمین کنونی می‌شود و همچنین آسمان‌ها را [غیر از آسمان کنونی می‌کند] سپس خدای متعال زمین را می‌گستراند و آن را کاملا پهن می‌کند؛ لا تَری فِیها عِوَجاً وَ لا أَمْتاً.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۲۸۲ بحار الأنوار، ج۷، ص۷۱/ نورالثقلین

2 (طه/107)

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- لَا تَری فِیهَا عِوَجاً وَ لَا أَمْتاً قَالَ: الْأَمْتُ الِارْتِفَاعُ وَ الْعِوَجُ الْحُزُونُ وَ الذَّکَوَاتُ.

علیّ‌ّّّّبن‌ابراهیم ( لَا تَرَی فِیهَا عِوَجًا وَلَا أَمْتًا؛ منظور از أَمْتًا؛ ارتفاع‌های زمین است و مراد از عِوَجًا؛ ناهمواری‌های زمین و بیشه‌هاست.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۲۸۲ القمی؛ ج۲، ص۶۴/ نورالثقلین