سوره طه - آیه 108 جزء 16 - صفحه 319

    يَوۡمَئِذࣲ يَتَّبِعُونَ ٱلدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُۥۖ وَخَشَعَتِ ٱلۡأَصۡوَاتُ لِلرَّحۡمَٰنِ فَلَا تَسۡمَعُ إِلَّا هَمۡسࣰا

    108
تفسیر روایی
در آن روز همه انسان ها دعوت کننده را که هیچ انحرافی ندارد [برای ورود به محشر] پیروی می کنند و صداها در برابر [خدای] رحمان فرو می نشیند و جز صدایی آهسته [چیزی] نمی شنوی.
1 (طه/108)

الباقر (علیه السلام)- إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ جَمَعَ اللَّهُ النَّاسَ فِی صَعِیدٍ وَاحِدٍ فَهُمْ حُفَاهًٌْ عُرَاهًٌْ فَیُوقَفُونَ فِی الْمَحْشَرِ حَتَّی یَعْرَقُوا عَرَقاً شَدِیداً فَتَشْتَدُّ أَنْفَاسُهُمْ فَیَمْکُثُونَ فِی ذَلِکَ مِقْدَارَ خَمْسِینَ عَاماً وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ وَ خَشَعَتِ الْأَصْواتُ لِلرَّحْمنِ فَلا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْساً.

امام باقر ( در روز قیامت خداوند مردم را درحالی‌که پابرهنه و لخت می‌باشند، در یک سطح همسان جمع می‌کند و سپس آنان را در صحرای محشر نگه می‌دارد، تا اینکه به‌شدّت عرق کنند و نفس‌هایشان به‌سختی بیرون آید، آن‌ها پنجاه‌سال در آن مکان درنگ می‌کنند، و منظور از آیه: وَخَشَعَت الْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْسًا نیز همان است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۲۸۲ بحار الأنوار، ج۷، ص۱۰۱/ القمی؛ ج۲، ص۶۴/ کشف الغمهًْ؛ ج۱، ص۱۳۷/ کشف الغمهًْ؛ ج۱، ص۱۴۲/ البرهان

2 (طه/108)

الصّادق (علیه السلام)- الدَّاعِی أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام).

امام صادق ( الدَّاعِی، امیرالمؤمنین (است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۲۸۴ تأویل الآیات الظاهرهًْ؛ ص۳۱۱/ بحار الأنوار، ج۳۶، ص۱۲۷/ البرهان

3 (طه/108)

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- وَ قَوْلُهُ یَوْمَئِذٍ یَتَّبِعُونَ الدَّاعِیَ لَا عِوَجَ لَهُ قَالَ مُنَادِیاً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ.

علیّ‌ّّّّبن‌ابراهیم ( یَوْمَئِذٍ یتَّبِعُونَ الدَّاعِیَ لَا عِوَجَ لَهُ؛ منظور از آن، منادی خداوند می‌باشد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۲۸۴ القمی؛ ج۲، ص۶۴