سوره فرقان - آیه 40 جزء 19 - صفحه 363

    وَلَقَدۡ أَتَوۡاْ عَلَى ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِيٓ أُمۡطِرَتۡ مَطَرَ ٱلسَّوۡءِۚ أَفَلَمۡ يَكُونُواْ يَرَوۡنَهَاۚ بَلۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ نُشُورࣰا

    40
تفسیر روایی
یقیناً مشرکان مکه بر شهری که [محل زندگی قوم لوط بود و] بر آن باران عذاب باریده شد، گذر کرده اند، پس آیا آنجا را ندیده اند؟ [چرا! دیده اند] ولی [عبرت نگرفته اند، چون] برانگیخته شدن [مردگان] را [برای رسیدن به پاداش اعمال] امید و انتظار ندارند.
1 (فرقان/40)

الباقر ( وَ أَمَّا الْقَرْیَهًُْ الَّتِی أُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِ فَهِیَ سَدُومُ قَرْیَهًُْ قَوْمِ لُوطٍ أَمْطَرَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ حِجارَةً مِنْ سِجِّیلٍ یَقُولُ مِنْ طِینٍ.

امام باقر ( امّا شهری که باران شرّ بر آن باریده بود، سدوم، شهر لوط است که خداوند بر آنان بارانی از سنگهایی از سجّیل، که به گفته‌ی ایشان نوعی گل است بارانده بود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۴۲۶ القمی، ج۲، ص۱۱۴/ نورالثقلین/ البرهان