الرّسول (صلی الله علیه و آله)- أُمُّ أَیْمَنَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ (علیه السلام) فَقَالَ یَا أُمَّ أَیْمَن ... سَنُلْقِی فِی قُلُوبِ الَّذِینَ کَفَرُوا الرُّعْبَ لَمَّا ارْتَحَلَ أَبُوسُفْیَانَ وَ الْمُشْرِکِینَ یَوْمَ أُحُدٍ مُتَوَجِّهِینَ إِلَی مَکَّهًَْ قَالُوا مَا صَنَعْنَا قَتَلْنَاهُمْ حَتَّی لَمْ یَبْقَ مِنْهُمْ إِلَّا الشَّرِیدُ وَ تَرَکْنَاهُمْ إِذْ هَمُّوا وَ قَالُوا ارْجِعُوا فَاسْتَأْصِلُوهُمْ فَلَمَّا عَزَمُوا عَلَی ذَلِکَ أَلْقَی اللَّهُ فِی قُلُوبِهِمْ الرُّعْبَ حَتَّی رَجَعُوا عَمَّا هَمُّوا وَ رُوِیَ أَنَّ الْکُفَّارَ دَخَلُوا مَکَّهًَْ کَالْمُنْهَزِمِینَ مَخَافَهًَْ أَنْ یَکُونَ لَهُ الْکَرَّهًُْ عَلَیْهِم.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) ام‌ایمن پیش رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بود و فرمود: ای ام‌ایمن! ... سَنُلْقِی فِی قُلُوبِ الَّذِینَ کَفَرُوا الرُّعْبَ. وقتی ابوسفیان و مشرکان در روز احد به‌طرف مکّه رفتند، گفتند: «چه کردیم؟! آن‌ها را کشتیم تا جز آواره‌های آن‌ها باقی نماند و آن‌ها را رها کردیم». وقتی تصمیم گرفتند و گفتند: «بازگردید و آن‌ها را ریشه‌کن کنید». وقتی تصمیم گرفتند آن کار را انجام بدهند، خداوند در دل‌هایشان رعب و وحشت انداخت و از قصدشان بازگشتند و روایت‌شده که کفّار از ترس اینکه پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر آن‌ها چیره شود مانند شکست‌خوردگان وارد مکّه شدند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۷۹۲ المناقب، ج۱، ص۱۲۶/ بحارالأنوار، ج۲۰، ص۲۸