قُلۡ يَٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ تَعَالَوۡاْ إِلَىٰ كَلِمَةࣲ سَوَآءِۭ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكُمۡ أَلَّا نَعۡبُدَ إِلَّا ٱللَّهَ وَلَا نُشۡرِكَ بِهِۦ شَيۡـࣰٔا وَلَا يَتَّخِذَ بَعۡضُنَا بَعۡضًا أَرۡبَابࣰا مِّن دُونِ ٱللَّهِۚ فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُولُواْ ٱشۡهَدُواْ بِأَنَّا مُسۡلِمُونَ
64
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- ثُمَّ دَعَا بِکِتَابِ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) الَّذِی بَعَثَ بِهِ دِحْیَهًَْ إِلَی عَظِیمِ بُصْرَی فَدَفَعَهُ إِلَی هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِیهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ مِنْ مُحَمَّدٍ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) عَبْدِهِ وَ رَسُولِهِ إِلَی هِرَقْلَ عَظِیمِ الرُّومِ وَ سَلَامٌ عَلی مَنِ اتَّبَعَ الْهُدی أما بَعْدُ فَإِنِّی أَدْعُوکَ بِدِعَایَهًِْ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ أَسْلِمْ یُؤْتِکَ اللَّهُ أَجْرَکَ مَرَّتَیْنِ فَإِنْ تَوَلَّیْتَ فَإِنَّ عَلَیْکَ إِثْمَ الْیَرِیسِینَ وَ یا أَهْلَ الْکِتابِ تَعالَوْا إِلی کَلِمَةٍ سَواءٍ بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللهَ وَ لا نُشْرِکَ بِهِ شَیْئاً وَ لا یَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله) [نامه پیامبر (صلی الله علیه و آله) به هرقل:] سپس هرقل (پادشاه روم) نامه‌ی رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) را که دحیه را به همراه آن نامه به‌سوی بزرگِ بُصری (اسم محلی در شام و از توابع سوریه است) فرستاد و بزرگ بُصری آن را به هرقل داد خواست و آن را خواند. ناگهان دیدم که در آن نوشته است: «به نام خداوند بخشاینده‌ی مهربان. از محمّد رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) بنده‌ی خدا و رسول او، به هرقل (هراکلیوس) بزرگ روم. سلام و درود بر آن‌کس باد که از هدایت پیروی می‌کند! همانا من تو را به تبلیغ اسلام فرا می‌خوانم اسلام آور تا در امان باشی و اسلام آور تا خداوند پاداشت را دو چندان دهد و اگر روی برتابی، گناه رؤساء و اُمرا بر تو خواهد بود. و یا أَهْلَ الْکِتابِ تَعالَوْا إِلی کَلِمَةٍ سَواءٍ بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللهَ وَ لا نُشْرِکَ بِهِ شَیْئاً وَ لا یَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ الله فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُون».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۶۲۲ بحارالأنوار، ج۲۰، ص۳۸۶
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ قَالَ عَدِیُّ بْنُ حَاتِمٍ: مَا کُنَّا نَعْبُدُهُمْ یَا رَسُولَ‌اللهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ: أَمَا کَانُوا یَحِلُّونَ لَکُمْ وَ یُحَرِّمُونَ فَتَأْخُذُونَ بِقَوْلِهِمْ؟ فَقَالَ: نَعَمْ. فَقَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) هُوَ ذَاکَ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله) هنگامی‌که این آیه نازل شد عدی‌بن‌حاتم گفت: «ای رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله)! ما آن‌ها (علمای مسیحی) را نمی‌پرستیدیم». پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «آیا برایتان حلال و حرام تعیین نمی‌کردند و شما از سخنانشان پیروی نمی‌کردید»؟ گفت: «بله»! پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «این قبول حکمِ آن‌ها همان پرستیدن آن‌ها است».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۶۲۴ نورالثقلین
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَا عِبَادَ اللَّهِ اتَّبِعُوا أَخِی وَ وَصِیِّی عَلِیَ‌بْنَ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) بِأَمْرِ اللَّهِ وَ لَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ اتَّخَذُوا أَرْبَاباً مِنْ دُونِ اللَّهِ تَقْلِیداً لِجُهَّالِ آبَائِهِمُ الْکَافِرِینَ بِاللَّه.
پیامبر (صلی الله علیه و آله) ای مردم! پیرو برادر و وصیّ من علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) باشید طبق دستور خدا و مانند آن‌ها که جز خدا دیگران را ارباب خویش دانستند نباشید! که تقلید از پدران نادان و کافر خود کردند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۶۲۴ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۳۸۰