و آنها که توانایی ازدواج با زنان (آزاد) پاکدامن باایمان را ندارند، می‌توانند با زنان پاکدامن از بردگان باایمانی که در اختیار دارید ازدواج کنند -خدا به ایمان شما آگاه‌تر است؛ و همگی اعضای یک پیکرید- آنها را با اجازه صاحبان آنان تزویج نمایید، و مهرشان را به خودشان بدهید؛ به شرط آنکه پاکدامن باشند، نه بطور آشکار مرتکب زنا شوند، و نه دوست پنهانی بگیرند. و در صورتی که «محصنه» باشند و مرتکب عمل منافی عفت شوند، نصف مجازات زنان آزاد را خواهند داشت. این (اجازه ازدواج با کنیزان) برای کسانی از شماست که بترسند (از نظر غریزه جنسی) به زحمت بیفتند؛ و (با این حال نیز) خودداری (از ازدواج با آنان) برای شما بهتر است. و خداوند، آمرزنده و مهربان است.
1 (نساء/25)
الباقر (علیه السلام)- وَ مَنْ لَمْ یَسْتَطِعْ مِنْکُمْ طَوْلًا أَیْ مَنْ لَمْ یَجِدْ مِنْکُمْ غِنًی. قَالَ وَ هُوَ الْمَرْوِیُّ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام).
امام باقر (علیه السلام)- وَ مَن لَّمْ یَسْتَطِع مِنکُمْ طَوْلاً یعنی، اگر کسی از شما چاره‌ای نداشت [و وسع مالی برای پرداخت مهریه نداشت].
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۰ البرهان/ البرهان
2 (نساء/25)
الصّادق (علیه السلام)- لَا یَنْبَغِی أَنْ یَتَزَوَّجَ الرَّجُلُ الْحُرُّ الْمَمْلُوکَهًَْ الْیَوْمَ إِنَّمَا کَانَ ذَلِکَ حَیْثُ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ مَنْ لَمْ یَسْتَطِعْ مِنْکُمْ طَوْلًا وَ الطَّوْلُ الْمَهْرُ وَ مَهْرُ الْحُرَّهًِْ الْیَوْمَ مَهْرُ الْأَمَهًِْ أَوْ أَقَلُّ.
امام صادق (علیه السلام)- امروز سزاوار نیست که مرد آزاده با کنیزی ازدواج کند، این در جایی بود که خداوند فرموده است: وَ مَن لَّمْ یَسْتَطِع مِنکُمْ طَوْلاً؛ و طَوْلاً به‌معنی مهریه است و مهریه‌ی زن آزاده، امروز به‌اندازه‌ی مهریه کنیز و یا کمتر از آن است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۰ الکافی، ج۵، ص۳۶۰/ تهذیب الأحکام، ج۷، ص۳۳۴/ وسایل الشیعهًْ، ج۲۰، ص۵۰۸/ البرهان
3 (نساء/25)
الصّادق (علیه السلام)- وَ مَنْ لَمْ یَسْتَطِعْ مِنْکُمْ طَوْلًا أَنْ یَنْکِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَکَتْ أَیْمانُکُمْ مِنْ فَتَیاتِکُمُ الْمُؤْمِناتِ قَالَ: وَ مَنْ لَمْ یَسْتَطِعْ أَنْ یَنْکِحَ الْحُرَّهًَْ فَالْإِمَاءَ بِإِذْنِ أَصْحَابِهِنَّ.
امام صادق (علیه السلام)- وَ مَنْ لَمْ یَسْتَطِعْ مِنْکُمْ طَوْلًا أَنْ یَنْکِحَ المُحْصَناتِ المُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَکَتْ أَیْمانُکُمْ مِنْ فَتَیاتِکُمُ المُؤْمِناتِ؛ هرکس قدرت ازدواج با یک زن آزاد را ندارد با یک کنیز امّا با اجازه‌ی ولیّ او ازدواج کند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۰ القمی، ج۱، ص۱۳۶
4 (نساء/25)
الباقر (علیه السلام)- عَنْ زُرَارَهًَْ‌بْنِ‌أَعْیَنَ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: سَأَلْتُ عَنِ الرَّجُلِ یَتَزَوَّجُ الْأَمَهًَْ قَالَ لَا إِلَّا أَنْ یُضْطَرَّ إِلَی ذَلِکَ.
امام باقر (علیه السلام)- زراره گوید: از امام صادق (علیه السلام) در مورد ازدواج با کنیزان پرسیدم. فرمود: «ازدواج نکنند مگر آنکه به اضطرار بیفتند [و ترس از واقع‌شدن در گناه را داشته باشند]».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۰ بحرالعرفان، ج۴، ص۱۹۸
5 (نساء/25)
الصّادق (علیه السلام)- لَا یَنْبَغِی لِلرَّجُلِ الْمُسْلِمِ أَنْ یَتَزَوَّجَ مِنَ الْإِمَاءِ إِلَّا مَنْ خَشِیَ الْعَنَتَ وَ لَا یَحِلُّ لَهُ مِنَ الْإِمَاءِ إِلَّا وَاحِدَهًْ.
امام صادق (علیه السلام)- سزاوار مرد مسلمان نیست که با کنیزکان ازدواج کند؛ مگر کسی که از فجور و زنا بترسد و از کنیزکان تنها یکی بر وی حلال است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۰ مستدرک الوسایل، ج۱۴، ص۴۱۸/ البرهان
6 (نساء/25)
أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- لَا یَحِلُ لِلْمُسْلِمِ تَزَوُّجُ الْأَمَهًِْ الْمُشْرِکَهًِْ لِأَنَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّمَا أَبَاحَ الْمُؤْمِنَاتِ لِقَوْلِهِ تَعَالَی مِنْ فَتَیاتِکُمُ الْمُؤْمِناتِ وَ قَدْ کَرِهَ ذَلِکَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لِئَلَّا یَسْتَرِقَّ الْیَهُودُ وَ النَّصَارَی أَبْنَاءَ الْمُسْلِمِینَ.
امام علی (علیه السلام)- برای مسلمان حلال نیست که با کنیزی مشرک ازدواج کند درحالی‌که خداوند ازدواج با زنان مؤمن را مباح کرده و مجاز دانسته، و خداوند فرمود: مِنْ فَتَیاتِکُمُ المُؤْمِناتِ و پیامبر نیز از این امر کراهت داشت که ممکن بود موجب شود یهودی‌ها و نصرانی‌ها [مشرک]، فرزندان مسلمین را [از نظر جسم یا عقیده] بدزدند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۰ دعایم الإسلام، ج۲، ص۲۴۶/ الجعفریات، ص۱۰۶/ النوادرللراوندی، ص۴۸
7 (نساء/25)
الصّادق (علیه السلام)- عَنْ أَبِی‌الْعَبَّاسِ الْبَقْبَاقِ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) یَتَزَوَّجُ الرَّجُلُ الْأَمَهًَْ بِغَیْرِ عِلْمِ أَهْلِهَا قَالَ هُوَ زِنًی إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ فَانْکِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ.
امام صادق (علیه السلام)- ابوالعبّاس بقباق گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: آیا مرد می تواند با کنیز بدون اطّلاع خویشاوندانش ازدواج کند؟ فرمود: «اگر چنین کند، زنا است، خداوند بزرگ می‌فرماید: فَانکِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۰ من لایحضره الفقیه، ج۳، ص۴۵۱/ الإستبصار، ج۳، ص۲۱۹/ تهذیب الأحکام، ج۷، ص۳۴۸/ بحارالأنوار، ج۱۰۰، ص۳۴۰/ العیاشی، ج۱، ص۲۳۴/ وسایل الشیعهًْ، ج۲۱، ص۱۲۰/ مستدرک الوسایل، ج۱۵، ص۱۶/ البرهان
8 (نساء/25)
الرّضا (علیه السلام)- عَنْ أَحْمَدَ‌بْنِ‌مُحَمَّدِ‌بْنِ أَبِی‌نَصْرٍ قَالَ: سَأَلْتُ الرِّضَا (علیه السلام) یُتَمَتَّعُ بِالْأَمَهًِْ بِإِذْنِ أَهْلِهَا قَالَ نَعَمْ إِنَّ اللَّهَ یَقُولُ فَانْکِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ.
امام رضا (علیه السلام)- احمدبن‌محمّد گوید: از امام رضا (علیه السلام) پرسیدم: «آیا مرد میتواند زن کنیز را با اطّلاع بستگانش متعه کند»؟ فرمود: «آری، خداوند بزرگ می‌فرماید: فَانکِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۰ بحارالأنوار، ج۱۰۰، ص۳۴۰/ العیاشی، ج۱، ص۲۳۴/ وسایل الشیعهًْ، ج۲۱، ص۴۰/ البرهان
9 (نساء/25)
الصّادق (علیه السلام)- عَنْ عَبْدِاللَّهِبْنِسِنَانٍ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الْمُحْصَنَاتِ مِنَ الْإِمَاءِ؟ قَالَ هُنَّ الْمُسْلِمَات.
امام صادق (علیه السلام)- عبدالله‌بن‌سنان گوید: از امام صادق (علیه السلام) در مورد زنان محصنه سؤال کردم، فرمود: «منظور زنان مسلمان است».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۲ بحار الأنوار، ج۷۶، ص۸۴/ البرهان
10 (نساء/25)
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- وَ آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَناتٍ غَیْرَ مُسافِحاتٍ قَالَ: غَیْرَ خَدِیعَهًٍْ وَ لَا فِسْقٍ وَ لَا فُجُور.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَناتٍ غَیْرَ مُسافِحاتٍ یعنی بدون فریب و فسق و فساد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۲ القمی، ج۱، ص۱۳۶
11 (نساء/25)
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- وَ لَا مُتَّخِذاتِ أَخْدانٍ أَیْ لَا تَتَّخِذْهَا صَدِیقَهًًْ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ لاَ مُتَّخِذَاتِ أَخْدَانٍ؛ یعنی آن زن را به‌عنوان معشوقه [بدون آنکه قصد ازدواج داشته باشد]، قرار ندهد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۲ البرهان
12 (نساء/25)
الباقر (علیه السلام)- عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مُسْلِمٍ عَنْ أَحَدِهِمَا (علیها السلام) قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی فَإِذا أُحْصِنَّ قَالَ إِحْصَانُهُنَّ أَنْ یُدْخَلَ بِهِنَّ قُلْتُ إِنْ لَمْ یُدْخَلْ بِهِنَّ أَ‌مَا عَلَیْهِنَّ حَدٌّ قَالَ بَلَی.
امام باقر (علیه السلام)- محمّدبن‌مسلم گوید: در خصوص معنی آیه‌ی فَإِذَا أُحْصِنَّ در باب کنیزکان پرسیدم. فرمود: «[یعنی از آنها ممانعت شود که] با آنها نزدیکی شود». گفتم: «اگر با آنها نزدیکی نشده باشد، [و بر اثر فشار شهوت و بی‌توجّهی اربابشان، به زنا آلوده شوند] بر آنها حدّی جاری نمی‌شود»؟ فرمود: «نخیر [حد بر آنها جاری می‌شود]».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۲ الکافی، ج۷، ص۲۳۵/ بحارالأنوار، ج۷۶۸۴، ص۳۴۰/ العیاشی، ج۱، ص۲۳۵/ وسایل الشیعهًْ، ج۲۸، ص۷۶/ مستدرک الوسایل، ج۱۸، ص۴۵/ تهذیب الأحکام، ج۱۰، ص۱۶/ البرهان
13 (نساء/25)
الصّادق (علیه السلام)- عَنْ عَبْدِاللَّهِبْنِسِنَانٍ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی فِی الْإِمَاء فَإِذا أُحْصِنَّ قَالَ إِحْصَانُهُنَّ أَنْ یُدْخَلَ بِهِنَّ قُلْتُ فَإِنْ لَمْ یُدْخَلْ بِهِنَّ فَأَحْدَثْنَ حَدَثاً هَلْ عَلَیْهِنَّ حَدٌّ قَالَ (علیه السلام) نَعَمْ نِصْفُ الْحُرِّ فَإِنْ زَنَتْ وَ هِیَ مُحْصَنَهًٌْ فَالرَّجْمُ.
امام صادق (علیه السلام)- عبدالله‌بن‌سنان در مورد آیه: فَإِذَا أُحْصِنَّ در خصوص کنیزکان روایت می‌کند که امام صادق (علیه السلام) فرمود: «ممانعت کند که با آنها آمیزش شود». گفتم: «درصورتی‌که با آنها آمیزش نشده باشد و مرتکب عملی شده‌اند که مستوجب حدّ است، [با توجه به اینکه بر اثر کوتاهی اربابشان و بر اثر فشار شهوت مرتکب زنا شده‌اند] آیا بر آنها حد جاری می‌شود»؟ فرمود: «آری، نیمی از حدّ؛ امّا درصورتی‌که محصنه باشد و زنا کند، باید سنگسار شود».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۲ بحارالأنوار، ج۷۶، ص۸۴/ العیاشی، ج۱، ص۲۳۵/ البرهان
14 (نساء/25)
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- فَإِذا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَیْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَیْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَی الْمُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ یَعْنِی بِهِ الْعَبِیدَ وَ الْإِمَاءَ إِذَا زَنَیَا ضُرِبَا نِصْفَ الْحَدِّ وَ إِنْ عَادَا فَمِثْلُ ذَلِکَ فَإِنْ عَادَا فَمِثْلُ ذَلِکَ حَتَّی یَفْعَلُوا ذَلِکَ ثَمَانِی مَرَّاتٍ فَفِی الثَّامِنَهًِْ یُقْتَلُونَ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَیْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَیْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَی المُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ یعنی اگر عبد یا کنیزی زنا کند، نصف حدّ زنا به او شلّاق زده می‌شود امّا اگر تکرار کرد همان مقدار [حدّ کامل] به او زده می‌شود و حکم همین‌طور است تا آنکه برای هشتمین‌بار مجدّدا زنا کند که در بار هشتم کشته می‌شود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۲ بحارالأنوار، ج۷۶، ص۸۱
15 (نساء/25)
الصّادق (علیه السلام)- عَنِ الْقَاسِمِ‌بْنِ‌سُلَیْمَانَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ فَإِذا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَیْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَیْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَی الْمُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ قَالَ یَعْنِی نِکَاحَهُنَّ إِذَا أَتَیْنَ بِفَاحِشَهًٍْ.
امام صادق (علیه السلام)- قاسم‌بن‌سلیمان گوید: از امام صادق (علیه السلام) در مورد آیه: فَإِذَا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَیْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعلَیْهِنَّ نِصْفُ مَا علَی المُحْصَنَاتِ مِنَ الْعذَابِ سؤال کردم، فرمود: «منظور، نکاح آنان است، اگر مرتکب فحشا شوند».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۲ بحارالأنوار، ج۷۶، ص۸۵/ العیاشی، ج۱، ص۲۳۵/ البرهان
16 (نساء/25)
الصّادق (علیه السلام)- عَنْ أَبِی‌بَکْرٍ الْحَضْرَمِیِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ عَبْدٍ مَمْلُوکٍ قَذَفَ حُرّاً؟ قَالَ یُجْلَدُ ثَمَانِینَ هَذَا مِنْ حُقُوقِ النَّاسِ فَأَمَّا مَا کَانَ مِنْ حُقُوقِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَإِنَّهُ یُضْرَبُ نِصْفَ الْحَدِّ قُلْتُ الَّذِی مِنْ حُقُوقِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَا هُوَ؟ قَالَ إِذَا زَنَی أَوْ شَرِبَ خَمْراً فَهَذَا مِنَ الْحُقُوقِ الَّتِی یُضْرَبُ فِیهَا نِصْفَ الْحَدِّ.
امام صادق (علیه السلام)- ابوبکر حضرمی گوید: از امام صادق (علیه السلام) در مورد بنده‌ی زر خریدی که اتّهام [زنا] ناروایی به آزاده‌ای وارد کند، پرسیدم. فرمود: «هشتاد ضربه‌ی شلّاق محکوم می‌شود، این از حقوق مردم است، امّا در مسائل مربوط به حقوق خداوند بزرگ، این است که نصف حد بر وی جاری شود». گفتم: «آنچه از حقوق خداوند است، چیست»؟ فرمود: «اگر مرتکب زنا یا شرب خمر شود از حقوق خداوند است که حکم آن نصف حَد است».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۴ الکافی، ج۷، ص۲۳۷/ البرهان
17 (نساء/25)
الباقر (علیه السلام)- عنْ بُرَیْدٍ الْعِجْلِیِّ عَنْ أَبِی‌جَعْفَر (علیه السلام) فِی الْأَمَهًِْ تَزْنِی قَالَ تُجْلَدُ نِصْفَ الْحَدِّ کَانَ لَهَا زَوْجٌ أَوْ لَمْ یَکُنْ لَهَا زَوْجٌ و فی روایه لاترجم و لاتنفی.
امام باقر (علیه السلام)- برید عجلی نقل می‌کند: امام (علیه السلام) در مورد کنیزی که زنا کرده فرمود: «نصف حدّ زنا برای فرد آزاد، به او تازیانه بزنید، چه همسری داشته باشد چه نداشته باشد». و در روایتی دیگر است که [حکم] رجم و سنگسار و تبعید [جاری] نشود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۴ تهذیب الأحکام، ج۱۰، ص۲۷
18 (نساء/25)
الباقر (علیه السلام)- عنْ بُرَیْدٍ الْعِجْلِیِّ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی الْأَمَهًِْ تَزْنِی قَالَ تُجْلَدُ نِصْفَ حَدِّ الْحُرِّ کَانَ لَهَا زَوْجٌ أَوْ لَمْ یَکُنْ.
امام باقر (علیه السلام)- برید عجلی نقل می‌کند: امام باقر (علیه السلام) در مورد کنیزی که مرتکب زنا شد فرمود: «به‌اندازه‌ی نصف حد شلّاق زده شود، چه شوهر داشته باشد، چه نداشته باشد».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۴ الکافی، ج۷، ص۲۳۴/ البرهان
19 (نساء/25)
الباقر (علیه السلام)- قَضَی أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فِی الْعَبِیدِ وَ الْإِمَاءِ إِذَا زَنَی أَحَدُهُمْ أَنْ یُجْلَدَ خَمْسِینَ جَلْدَهًًْ إِنْ کَانَ مُسْلِماً أَوْ کَافِراً أَوْ نَصْرَانِیّاً وَ لَا یُرْجَمَ وَ لَا یُنْفَی.
امام باقر (علیه السلام)- امیرالمؤمنین (علیه السلام) بردگان و کنیزکان را درصورت ارتکاب زنا، اگر مسلمان و کافر و نصرانی باشند، به پنجاه ضربه شلّاق بدون سنگسار و تبعید محکوم نموده است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۴ الکافی، ج۷، ص۲۳۸/ البرهان
20 (نساء/25)
الصّادق (علیه السلام)- عَنْ سَمَاعَهًَْ قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الْمَمْلُوکِ یَفْتَرِی عَلَی الْحُرِّ؟ قَالَ یُجْلَدُ ثَمَانِینَ. قُلْتُ فَإِنَّهُ زَنَی؟ قَالَ یُجْلَدُ خَمْسِینَ.
امام صادق (علیه السلام)- سماعه گوید: از ایشان در مورد حکم افترای برده به آزاد سؤال کردم؛ فرمود: «هشتاد ضربه شلّاق». گفتم: «اگر مرتکب زنا شود چه»؟ فرمود: «پنجاه ضربه شلّاق زده شود».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۴ الکافی، ج۷، ص۲۳۴/ البرهان
21 (نساء/25)
الصّادق (علیه السلام)- إِذَا زَنَی الْعَبْدُ ضُرِبَ خَمْسِینَ فَإِنْ عَادَ ضُرِبَ خَمْسِینَ فَإِنْ عَادَ ضُرِبَ خَمْسِینَ إِلَی ثَمَانِی مَرَّاتٍ فَإِنْ زَنَی ثَمَانِیَ مَرَّاتٍ قُتِلَ وَ أَدَّی الْإِمَامُ قِیمَتَهُ إِلَی مَوَالِیه مِنْ بَیْتِ الْمَالِ.
امام صادق (علیه السلام)- اگر برده‌ای زنا کند، به او پنجاه ضربه شلّاق زده می‌شود، و اگر عملش را تکرار نماید، پنجاه ضربه‌ی دیگر و اگر تکرار کرد، پنجاه ضربه... تا هشت‌بار، درصورتی‌که هشت‌بار زنا کند، کشته می‌شود و حاکم باید به‌ازای بهای آن بَرده از بیت‌المال به اربابان وی پرداخت نماید.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۴ تهذیب الأحکام، ج۱۰، ص۲۸/ البرهان
22 (نساء/25)
الصّادق (علیه السلام)- وَ إِنَّمَا صَارَ یُقْتَلُ فِی الثَّامِنَهًِْ لِأَنَ اللَّهَ رَحِمَهُ أَنْ یَجْمَعَ عَلَیْهِ رِبْقَ الرِّقِ وَ حَدَّ الْحُرِّ.
امام صادق (علیه السلام)- به این دلیل، بار هشتم کشته می‌شود که خداوند به او رحم کرده و نخواسته است که طناب بردگی و حدّ آزاده را یکجا بر او روا دارد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۴ القمی، ج۱، ص۱۳۶/ البرهان
23 (نساء/25)
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- کَانَ قَوْمٌ فِی الْجَاهِلِیَّهًِْ یُحَرِّمُونَ مَا ظَهَرَ مِنَ الزِّنَا وَ یَسْتَحِلُّونَ مَا خَفِیَ مِنْهُ فَنَهَی سُبْحَانَهُ عَنِ الزِّنَا سِرّاً وَ جَهْراً وَ قَالَ: فَإِذَا زَوَّجْنَ فَأَحْصَنَهُنَّ أَزْوَاجُهُنَّ وَ هُوَ بِمَعْنَی تَزَوَّجْنَ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- در زمان جاهلیّت، اگر زنا آشکار و علنی می‌شد آن را حرام می‌دانستند امّا اگر مخفی می‌ماند حلال می‌دانستند، لذا خداوند زنا را چه پنهان چه آشکار نهی و تحریم کرد و فرمود وقتی ازدواج کردند، همسرانشان را تزویج خود کردند [و دیگر بر دیگران حلال نیستند].
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۳۴ بحرالعرفان، ج۴، ص۱۹۷