علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- أُولئِکَ الَّذِینَ یَعْلَمُ اللهُ مَا فِی قُلُوبِهِمْ یَعْنِی مِنَ الْعَدَاوَهًِْ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) فِی الدُّنْیَا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ وَ قُلْ لَهُمْ فِی أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِیغاً أَیْ أَبْلِغْهُمْ فِی الْحُجَّهًِْ عَلَیْهِمْ وَ أَخِّرْ أَمَرَهُمْ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- أُولَئِکَ الَّذِینَ یَعلَمُ اللهُ مَا فِی قُلُوبِهِمْ و منظور دشمنیِ موجود در قلب آن‌ها نسبت به علی (علیه السلام) در دنیاست. فَأَعرِضْ عنْهُمْ وَعظْهُمْ وَ قُل لَهُمْ فِی أَنفُسِهِمْ قَوْلاً بَلِیغًا یعنی ولایت و جانشینی علی (علیه السلام) بعد از خود را به آن‌ها ابلاغ کن و موضوع [رسیدگی به مخالفت آنان] را به روز قیامت واگذارکن.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۲۷۴ البرهان