سوره مائده - آیه 25 جزء 6 - صفحه 112

    قَالَ رَبِّ إِنِّي لَآ أَمۡلِكُ إِلَّا نَفۡسِي وَأَخِيۖ فَٱفۡرُقۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡفَٰسِقِينَ

    25

تفسیر روایی
(موسی) گفت: «پروردگارا! من تنها اختیار خودم و برادرم را دارم، میان ما و این جمعیّت گنهکار، جدایی بیفکن!»
1 (مائده/25)

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- إِنَّهُ سَأَلَ اللَّهَ تَعَالَی لَنْ یَحْکُمَ وَ یَقْضِی بِمَا یَدُلُّ بِعَدْلِهِمْ عَنِ الْحَقِّ وَ الصَّوَابِ فِیمَا ارْتَکَبُوا مِنَ الْعِصْیَانِ وَ لِذَلِکَ أُلْقُوا فِی التِّیهِ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- موسی (علیه السلام) از خدای تعالی خواست تا در مورد گناهی‌که آن‌ها انجام داده‌اند [میانشان] حکمی و قضاوتی کند که دلیل دوری آن‌ها از حقّ و [راه] درست باشد؛ از این رو گرفتار بیابان شدند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۷۱۰ بحرالعرفان، ج۶، ص۵۶