ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- مَاتَ مُوسَی (علیه السلام) فِی التِّیهِ وَ فَتَحَ الْمَدِینَهًَْ یُوشَعُ‌بْنُ‌نُونٍ وَصِیُّ مُوسَی (علیه السلام) بَعْدَهُ وَ کَانَ یُوشَعُ ابْنَ أُخْتِ مُوسَی (علیه السلام) وَ وَصِیَّهُ وَ النَّبِیَّ فِی قَوْمِهِ بَعْدَهُ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- موسی (علیه السلام) در بیابان «تیه» از دنیا رفت و شهر [مقدس] را یوشع‌بن‌نون، وصیّ موسی (علیه السلام) بعد از او فتح کرد و یوشع فرزند خواهر موسی (علیه السلام)، وصیّ او و پیامبر در میان قومش بعد از موسی (علیه السلام) بود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۷۱۰ بحرالعرفان، ج۶، ص۵۷

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- بِئْسَ الْقَوْمُ وَ اللَّهِ مَنْ خَفَّضَنِی و هینی وَ حَاوَلُوا الْإِدْهَانَ فِی ذَاتِ اللَّهِ، هَیْهَاتَ ذَلِکَ مِنِّی فَإِنْ تَنْحَسِرْ عَنَّا مِحَنُ الْبَلْوَی أَحْمِلْهُمْ مِنَ الْحَقِّ عَلَی مَحْضِهِ، وَ إِنْ تَکُنِ الْأُخْرَی فَلا تَذْهَبْ نَفْسُکَ عَلَیْهِمْ حَسَراتٍ وَ فَلا تَأْسَ عَلَی الْقَوْمِ الْفاسِقِینَ.

امام علی (علیه السلام)- به خدا قسم! مردم از رفق و مدارای با من مأیوسند و می‌خواهند در کار خدا مداهنه کنند و آن هم که از من ساخته نیست و اگر محنت‌ها از ما دور شود ایشان را به صراط حقیقت می‌خوانم و اگر بمیرم یا کشته شوم باید بر آن‌ها حسرت نخوری و بر فاسقان متأسف نشوی.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۷۱۲ بحارالأنوار، ج۲۹، ص۵۵۷/ الفصول المختارهًْ، ص۷۷