وَأَنِ ٱحۡكُم بَيۡنَهُم بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ وَلَا تَتَّبِعۡ أَهۡوَآءَهُمۡ وَٱحۡذَرۡهُمۡ أَن يَفۡتِنُوكَ عَنۢ بَعۡضِ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ إِلَيۡكَۖ فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَٱعۡلَمۡ أَنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُصِيبَهُم بِبَعۡضِ ذُنُوبِهِمۡۗ وَإِنَّ كَثِيرࣰا مِّنَ ٱلنَّاسِ لَفَٰسِقُونَ
49
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- لَوْ جَعَلَ اللَّهُ لِأَحَدٍ أَنْ یَحْکُمَ بِرَأْیِهِ لَجَعَلَ ذَلِکَ لِرَسُولِ اللهِ قَالَ اللَّهُ لَهُ وَ أَنِ احْکُمْ بَیْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللهُ وَ قَالَ إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْکُمَ بَیْنَ النَّاسِ بِما أَرَاکَ اللهُ. وَ لَمْ یَقُلْ بِمَا رَأَیْتَ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- اگر بنا بود خداوند چنین وضع کند که کسی به رأی خود فتوی دهد، پیامبر (صلی الله علیه و آله) از همه شایسته‌تر بود. خداوند به پیامبرش فرمود: وَ أَنِ احْکُمْ بَیْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ الله و فرمود: إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ الْکِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْکُمَ بَیْنَ النَّاسِ بِما أَراکَ الله و نفرموده: به آنچه خود مصلحت می‌بینی، حکم کن.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۸۴ الطرایف، ج۲، ص۵۲۵/ نهج الحق، ص۴۰۴/ متشابه القرآن، ج۲، ص۱۵۶/ الصراط المستقیم، ج۳، ص۲۰۸