سوره انعام - آیه 137 جزء 8 - صفحه 145

    وَكَذَٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرࣲ مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ قَتۡلَ أَوۡلَٰدِهِمۡ شُرَكَآؤُهُمۡ لِيُرۡدُوهُمۡ وَلِيَلۡبِسُواْ عَلَيۡهِمۡ دِينَهُمۡۖ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ مَا فَعَلُوهُۖ فَذَرۡهُمۡ وَمَا يَفۡتَرُونَ

    137

تفسیر روایی
همین‌گونه شرکای آنها [= بتها]، قتل فرزندانشان را در نظرشان جلوه دادند؛ (کودکان خود را قربانی بتها می‌کردند، و افتخار می‌نمودند!) سرانجام آنها را به هلاکت افکندند؛ و آیینشان را بر آنان مشتبه ساختند. و اگر خدا می‌خواست، چنین نمی‌کردند؛ (زیرا می‌توانست جلو آنان را بگیرد؛ ولی اجبار سودی ندارد.) بنابر این، آنها و تهمتهایشان را به حال خود واگذار (و به آنها اعتنا مکن)!
1 (انعام/137)

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ قَوْلُهُ وَ کَذلِکَ زَیَّنَ لِکَثِیرٍ مِنَ الْمُشْرِکِینَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَکاؤُهُمْ قَالَ یَعْنِی أَسْلَافَهُمْ زَیَّنُوا لَهُمْ قَتْلَ أَوْلَادِهِمْ لِیُرْدُوهُمْ وَ لِیَلْبِسُوا عَلَیْهِمْ دِینَهُمْ یَعْنِی یُغْرُوهُمْ وَ لَوْ شاءَ اللهُ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما یَفْتَرُونَ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ کَذلِکَ زَیَّنَ لِکَثِیرٍ مِنَ المُشْرِکِینَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَکاؤُهُمْ؛ یعنی پیشینیان آن‌ها از کشتن فرزندانشان خوششان می‌آمد. وَ لِیَلْبِسُوا عَلَیْهِمْ دِینَهُمْ؛ یعنی آن‌ها را فریب دهند. وَ لَوْ شاءَ اللهُ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما یَفْتَرُونَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۵۹۴ القمی، ج۱، ص۲۱۷/ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۰۷؛ فیه: «یعنی یغروهم ... دینهم» بدلٌ «یغیروهم ... یفترون»/ البرهان؛ فیه: «یغروهم» بدلٌ «یغیروهم»

2 (انعام/137)

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ هُمْ قَوْمٌ یَقْتُلُونَ أَوْلَادَهُمْ مِنَ الْبَنَاتِ لِلْغِیرَهًِْ وَ قَوْمٌ کَانُوا یَقْتُلُونَ أَوْلَادَهُمْ مِنَ الْجُوعِ وَ هَذَا مَعْطُوفٌ عَلَی قَوْلِهِ وَ کَذلِکَ زَیَّنَ لِکَثِیرٍ مِنَ الْمُشْرِکِینَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَکاؤُهُمْ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- و آنان قومی بودند که فرزندانشان را از ترس گرسنگی می‌کشتند و این عبارت بر این کلام خداوند عزّوجلّ: وَ کَذَلِکَ زَیَّنَ لِکَثِیرٍ مِّنَ الْمُشْرِکِینَ قَتْلَ أَوْلاَدِهِمْ شُرَکَآؤُهُمْ عطف شده است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۵۹۴ القمی، ج۱، ص۲۱۸