علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- ثُمَّ قَالَ قَدْ خَسِرَ الَّذِینَ قَتَلُوا أَوْلادَهُمْ سَفَهاً بِغَیْرِ عِلْمٍ أَیْ بِغَیْرِ فَهْمٍ وَ حَرَّمُوا ما رَزَقَهُمُ اللهُ وَ هُمْ قَوْمٌ یَقْتُلُونَ أَوْلَادَهُمْ مِنَ الْبَنَاتِ لِلْغِیرَهًِْ وَ قَوْمٌ کَانُوا یَقْتُلُونَ أَوْلَادَهُمْ مِنَ الْجُوعِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- قَدْ خَسِرَ الَّذِینَ قَتَلُوا أَوْلادَهُمْ سَفَهاً بِغَیْرِ عِلْمٍ؛ یعنی به نافهمی. وَ حَرَّمُوا ما رَزَقَهُمُ اللهُ؛ آن‌ها گروهی بودند که دختران خود را از غیرت می‌کشتند و گروهی هم از گرسنگی بچّه‌هایشان را می‌کشتند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۵۹۶ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۰۷/ القمی، ج۱، ص۲۱۸