وَمِنَ ٱلۡإِبِلِ ٱثۡنَيۡنِ وَمِنَ ٱلۡبَقَرِ ٱثۡنَيۡنِۗ قُلۡ ءَآلذَّكَرَيۡنِ حَرَّمَ أَمِ ٱلۡأُنثَيَيۡنِ أَمَّا ٱشۡتَمَلَتۡ عَلَيۡهِ أَرۡحَامُ ٱلۡأُنثَيَيۡنِۖ أَمۡ كُنتُمۡ شُهَدَآءَ إِذۡ وَصَّىٰكُمُ ٱللَّهُ بِهَٰذَاۚ فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبࣰا لِّيُضِلَّ ٱلنَّاسَ بِغَيۡرِ عِلۡمٍۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ
144
الهادی (علیه السلام)- عَنْ أَیُّوبَ‌بْنِ‌نُوحِ‌بْنِ‌دَرَّاجٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاالحسن الثَّالِثَ (علیه السلام) عَنِ الْجَامُوسِ وَ أَعْلَمْتُهُ أَنَّ أَهْلَ الْعِرَاقِ یَقُولُونَ إِنَّهُ مَسْخٌ فَقَالَ أَ وَ مَا سَمِعْتَ قَوْلَ اللَّهِ وَ مِنَ الْإِبِلِ اثْنَیْنِ وَ مِنَ الْبَقَرِ اثْنَیْنِ.
امام هادی (علیه السلام)- ایّوب‌بن‌نوح گوید: از امام هادی (علیه السلام) درباره‌ی گاو میش پرسیدم و به او خبر دادم که اهل عراق می‌گویند که این حیوان، مسخ شده است. (انسانی که بر اثر نفرین خدا به حیوان مبدّل شده است). فرمود: «مگر این کلام خداوند تبارک‌وتعالی: وَ مِنَ الإِبْلِ اثْنَیْنِ وَ مِنَ الْبَقَرِ اثْنَیْنِ را نشنیدی»؟.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۶۱۲ وسایل الشیعهًْ، ج۲۵، ص۵۲/ مستدرک الوسایل، ج۷، ص۶۲/ بحارالأنوار، ج۶۲، ص۱۸۰/ العیاشی، ج۱، ص۳۸۰/ البرهان/ نورالثقلین
الصّادق (علیه السلام)- عَنْ دَاوُدَ الرَّقِّیِّ قَالَ: سَأَلَنِی بَعْضُ الْخَوَارِجِ عَنْ هَذِهِ الْآیَهًْ ... فَدَخَلْتُ عَلَی أَبِی عَبْدِ اللَّه (علیه السلام) ... قَالَ: وَ أَمَّا قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ وَ مِنَ الْإِبِلِ اثْنَیْنِ وَ مِنَ الْبَقَرِ اثْنَیْنِ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَحَلَّ فِی الْأُضْحِیَّهًِْ بِمِنًی الْإِبِلَ الْعِرَابَ وَ حَرَّمَ فِیهَا الْبَخَاتِیَّ وَ أَحَلَّ الْبَقَرَ الْأَهْلِیَّهًَْ أَنْ یُضَحَّی بِهَا وَ حَرَّمَ الْجَبَلِیَّهًَْ فَانْصَرَفْتُ إِلَی الرَّجُلِ وَ أَخْبَرْتُهُ بِهَذَا الْجَوَابِ فَقَالَ هَذَا شَیْءٌ حَمَلَتْهُ الْإِبِلُ مِنَ الْحِجَازِ.
امام صادق (علیه السلام)- داود رقّی گوید: یکی از خوارج در مورد این آیه از من سؤال کرد... خدمت امام صادق (علیه السلام) رسیدم... فرمود: «امّا در خصوص قول خدای عزّوجلّ: وَ مِنَ الإِبْلِ اثْنَیْنِ وَ مِنَ الْبَقَرِ اثْنَیْنِ پس خدای تبارک‌وتعالی در قربانی منی شتران عربی را حلال کرده، و شتران بختی (خراسانی) را حرام کرده است، و قربانی گاوهای اهلی را حلال کرده، و وحشی آن را حرام کرده است». من با امام تودیع کردم و نزد آن مرد رفتم و آن جواب را به آن مرد ابلاغ کردم. وی گفت: «این متاعی است که شتران آن را از حجاز حمل کرده‌اند».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۶۱۲ من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۴۹۰/ وسایل الشیعهًْ، ج۱۴، ص۹۶/ فقه القرآن، ج۱، ص۳۲۷/ الکافی، ج۴، ص۴۹۲
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- أَنَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَی الْخَلْقِ خَمْسَهًًْ فَأَخَذُوا أَرْبَعَهًًْ وَ تَرَکُوا وَاحِداً فَسُئِلَ عَنْ ذَلِکَ قَالَ الصَّلَاهًُْ وَ الزَّکَاهًُْ وَ الصَّوْمُ وَ الْحَجُّ قَالُوا فَمَا الْوَاحِدُ الَّذِی تَرَکُوا قَالَ وَلَایَهًُْ عَلِیِّ‌بنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) قَالُوا هِیَ وَاجِبَهًٌْ مِنَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَری عَلَی‌اللهِ کَذِباً.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- حذیفهًْ‌بن‌یمان در روایتی از پیامبر (صلی الله علیه و آله) آورده است: خداوند پنج چیز را بر مردم فرض نمود و آن‌ها چهارتای آن را گرفته و یکی را رها کردند، سپس دراین‌مورد از وی سؤال شد، فرمود: «نماز و زکات و روزه و حج است». اصحاب گفتند: «پس آن یکی که ترک کردند چیست»؟ فرمود: «ولایت علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام)». عرض کردند: «آیا پذیرفتن آن از جانب خدا واجب شده است»؟ فرمود: «آری، خدای متعال فرموده است: فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَری عَلَی اللهِ کَذِباً لِیُضِلَّ النَّاسَ بِغَیْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمینَ».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۶۱۲ بحارالأنوار، ج۳۹، ص۲۵۷/ المناقب، ج۳، ص۱۹۹