أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- وَ لَوْ أَنَّ النَّاسَ حِینَ تَنْزِلُ بِهِمُ النِّقَمُ وَ تَزُولُ عَنْهُمُ النِّعَمُ فَزِعُوا إِلَی رَبِّهِمْ بِصِدْقٍ مِنْ نِیَّاتِهِمْ وَ وَلَهٍ مِنْ قُلُوبِهِمْ لَرَدَّ عَلَیْهِمْ کُلَ شَارِدٍ وَ أَصْلَحَ لَهُمْ کُلَ فَاسِدٍ.

امام علی (علیه السلام)- اگر مردم هنگامی‌که عذاب‌ها بر آن‌ها فرود می‌آید و نعمت‌ها از دستشان می‌رود، با نیّت‌های صادقانه‌ی خود و دل‌های مشتاق به پروردگارشان پناه می‌بردند، آنچه از دست رفته به آن‌ها بازمی‌گرداند و هر فسادی را برایشان اصلاح می‌نمود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۳۸۴ نهج البلاغهًْ، ص۲۵۷/ نورالثقلین