الصّادق (علیه السلام)- أَنَا مِنَ الَّذِینَ قَالَ اللَّهُ أُولئِکَ الَّذِینَ هَدَی اللهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ فَسَلْ عَمَّا شِئْتَ.

امام صادق (علیه السلام)- پس جعفر (علیه السلام) فرمود: بلی، من از کسانی هستم که خدا در کتابش در مورد آنان فرمود: أُوْلَئِکَ الَّذِینَ هَدَی اللهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ؛ هرچه می‌خواهی بپرس».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۴۷۸ وسایل الشیعهًْ، ج۲۷، ص۷۵/ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۱۴۵/ العیاشی، ج۱، ص۳۶۸/ نورالثقلین/ البرهان

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- قَالَ الصَّادِق (علیه السلام) وَ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) الْأَرْوَاحُ جُنُودٌ مُجَنَّدَهًٌْ فَمَا تَعَارَفَ مِنْهَا ائْتَلَفَ وَ مَا تَنَاکَرَ مِنْهَا اخْتَلَفَ وَ قِیلَ لِمُحَمَّدِ بْنِ الْحَنَفِیَّهًِْ مَنْ أَدَّبَکَ فَقَالَ أَدَّبَنِی رَبِّی فِی نَفْسِی فَمَا اسْتَحْسَنْتُ مِنْ أُولِی الْأَلْبَابِ وَ الْبَصِیرَهًِْ تَبِعْتُهُمْ بِهِ وَ اسْتَعْمَلْتُهُ وَ مَا اسْتَقْبَحْتُهُ مِنَ الْجُهَّالِ اجْتَنَبْتُهُ وَ تَرَکْتُهُ مُسْتَنْفِراً فَأَوْصَلَنِی ذَلِکَ إِلَی کُنُوزِ الْعِلْمِ وَ لَا طَرِیقَ لِلْأَکْیَاسِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَسْلَمَ مِنَ الِاقْتِدَاءِ لِأَنَّهُ الْمَنْهَجُ الْأَوْضَحُ وَ الْمَقْصَدُ الْأَصَحُّ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِأَعَزِّ خَلْقِهِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) أُولئِکَ الَّذِینَ هَدَی اللهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ.

امام علی (علیه السلام)- از امام صادق (علیه السلام) روایت است: امیرمؤمنان علی (علیه السلام) فرمود: «ارواح چون سپاه و لشکرند، اگر یکدیگر را بشناسند الفت می‌گیرند و اگر نشناسند اختلاف می‌کنند». فرمود: «مرا پروردگارم از نفس خودم و در باطن تربیت نموده است، پس آنچه را که از صاحبان خرد و بصیرت دیده و پسندیدم؛ آن را به کار بستم، و هرچه از مردم نادان مشاهده کرده و قبیح شمردم؛ از آن پرهیز کرده و نفرت نشان دادم، و این روش مرا به کنزهای علم و گنج‌های معرفت رسانید. و برای اشخاص زیرک و فهمیده راهی سالم‌تر و بهتر از اقتداءکردن از افراد برجسته و با معرفت نیست، زیرا پیروی‌نمودن از چنین افراد طریق روشن و راه کاملاً صحیحی است. این پیغمبران افرادی هستند که خداوند متعال هدایتشان کرده پس به هدایت آنان اقتدا کن!

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۴۷۸ بحرالعرفان، ج۶، ص۳۸۳/ نورالثقلین/ مصباح الشریعهًْ، ص۱۵۶

الحسن (علیه السلام)- فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی وَصَفَ لِنَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) صِفَهًَْ آبَائِهِ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) وَ إِسْمَاعِیلَ (علیه السلام) وَ ذُرِّیَّتَهُمَا (علیهم السلام) وَ قَالَ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ وَ اعْلَمُوا عِبَادَ اللَّهِ أَنَّکُمْ مَأْخُوذُونَ بِالاقْتِدَاءِ بِهِمْ وَ الِاتِّبَاعِ لَهُمْ.

امام حسن (علیه السلام)- خداوند برای پیغمبرش صفت پدرانش ابراهیم و اسماعیل (و فرزندان آن دو را تعریف کرده است. پس به هدایت آنان اقتدا کن! بدانید ای بندگان خدا که شما در اقتدای به آنان پاداش داده خواهید شد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۴۷۸ إرشادالقلوب، ج۱، ص۷۶