الصّادق (علیه السلام)- فِی تَفْسِیرِ الْعَیَاشِیّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی حَمْزَهًَْ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَمَّا أَخْبَرَ مُوسَی (علیه السلام) أَنَّ قَوْمَهُ اتَّخَذُوا عِجْلًا لَهُ خُوَارٌ فَلَمْ یَقَعْ مِنْهُ مَوْقِعَ الْعَیَانِ فَلَمَّا رَآهُمْ اشْتَدَّ فَأَلْقَی الْأَلْوَاحَ مِنْ یَدِهِ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) وَ لِلرُّؤْیَهًِْ فَضْلٌ عَلَی الْخَبَرِ.

امام صادق ( محمّدبن‌ابوحمزه، از کسی که از او روایت شده، نقل می‌کند که امام صادق (فرمود: «خدای تبارک‌وتعالی هنگامی‌که به موسی (اطّلاع داد که قومش مشغول پرستش گوساله‌ای که صدا در می‌آورد، هستند، چونان کسی که دیده باور نکرد و هنگامی‌که آنان را دید، سخت خشمگین شد و الواح را از دست خود بر زمین انداخت». امام صادق (فرمود: «دیدن با چشم، بر شنیدن برتری دارد».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۳۱۴ بحار الأنوار، ج۱۳، ص۲۲۰