وَإِذۡ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبۡعَثَنَّ عَلَيۡهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ مَن يَسُومُهُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ ٱلۡعِقَابِ وَإِنَّهُۥ لَغَفُورࣱ رَّحِيمࣱ
167
وَإِذۡ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبۡعَثَنَّ عَلَيۡهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ مَن يَسُومُهُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ ٱلۡعِقَابِ وَإِنَّهُۥ لَغَفُورࣱ رَّحِيمࣱ
167
علیبنابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ أَمَّا قَوْلُهُ وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکَ لَیَبْعَثَنَّ عَلَیْهِمْ یَعْنِی یَعْلَمُ رَبُّکَ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ مَنْ یَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذابِ إِنَّ رَبَّکَ لَسَرِیعُ الْعِقابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِیمٌ نَزَلَتْ فِی الْیَهُودِ لَا یَکُونُ لَهُمْ دَوْلَهًٌْ أَبَداً.
علیّبنابراهیم ( وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکَ لَیَبْعَثَنَّ عَلَیْهِمْ یعنی با علم پروردگارت. إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ مَن یَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ إِنَّ رَبَّکَ لَسَرِیعُ الْعِقَابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَّحِیمٌ دربارهی یهودیان نازل شد و هیچگاه حکومت نخواهند کرد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۳۸۲ القمی، ج۱، ص۲۴۵/ بحار الأنوار، ج۱۷، ص۲۰۴/ البرهان
الباقر (علیه السلام)- فَهُمْ أُمَّهًُْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) تَسُومُ أَهْلَ الْکِتَابِ سُوءَ الْعَذَابِ یَأْخُذُونَ مِنْهُمُ الْجِزْیَهًَْ.
امام باقر ( آنها امّت محمّد (اهل کتاب (یهود و نصاری) را گرفتار شکنجهی سختی میکنند از آنها جزیه و مالیات میگیرند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۳۸۲ بحار الأنوار، ج۲۳، ص۲۰۵/ القمی، ج۱، ص۲۴۶
الباقر (علیه السلام)- فِی قَوْلِهِ تَعَالَی مَنْ یَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذابِ أَیْ مَنْ یُذِیقُهُمْ وَ یُوَلِّیهِمْ شِدَّهًَْ الْعَذَابِ بِالْقَتْلِ وَ أَخْذِ الْجِزْیَهًِْ مِنْهُمْ وَ الْمَعْنِیُّ بِهِ أُمَّهًُْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله).
امام باقر ( در تفسیر سخن خداوند متعال: مَن یَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ، یعنی از آنها رویگردان شده و شدّت عذاب را با قتل و گرفتن جزیه، به آنها میچشاند و مراد در آن امّت محمّد (است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۳۸۲ بحار الأنوار، ج۲۳، ص۲۰۵/ البرهان/ نور الثقلین